ಕಾವೇರಿ ಅನ್ಯಾಯ: ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ!

ಕಾವೇರಿ ಐತೀರ್ಪು ಭಾರತದ ರಾಜಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಘೋಷಣೆಯಾದ ದಿನದಂದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಾವೇರಿ ಹೋರಾಟದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಹಂತ ಮುಗಿದಂತಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡನಾಡು ಘೋರವಾಗಿ ಸೋಲುಕಂಡಿದೆ. ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಪರವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಲಾಯಿತೇ ಇಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ವಕೀಲರುಗಳು ಯೋಗ್ಯರೇ ಅಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಲಾಬಿ ಮಾಡಿದವೇ ಇಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಇಚ್ಛಾ ಶಕ್ತಿ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ? ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ ಮುಗಿದುಹೋದಂತಾಗಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಇಡೀ ಕಾವೇರಿ ಕೊಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಸೂತಕದ ವಾತಾವರಣ ಮೂಡಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕನ್ನಡಿಗನ ಮನದಲ್ಲಿ ಸೋಲುಂಡ ಅಪಮಾನ, ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ನಿರಾಶೆ, ವಂಚನೆಗೀಡಾದಾಗ ಆಗುವ ಸಂಕಟಗಳು ಮನೆಮಾಡಿವೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಕನ್ನಡಿಗ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟಂತಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಮುಂದೇನೂ ದಾರಿಯಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಮೌನವಾಗಿವೆ. ಈ ಹೋರಾಟದ ದನಿಗೆ ನಾಡಿನ ಜನರೆಲ್ಲಾ ದನಿಗೂಡಿಸದಿದ್ದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಈ ಕಗ್ಗೊಲೆ ಕೂಡಾ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆರ್ತನಾದವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಜನರನ್ನು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖಪಾತ್ರ ವಹಿಸಬೇಕಾದ, ಕನ್ನಡಿಗರಿಗಾದ ಈ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮತೆಯುಳ್ಳವರೂ ಆಗಿರುವ ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಬರೀ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲಾ!! ಬದಲಿಗೆ ಆಗಿರುವ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು, ಈ ಅನ್ಯಾಯದ ತೀರ್ಪನ್ನು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತೀರ್ಪು ಅನ್ನುವಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ದುರಂತವಾಗಿದೆ!

ಬಿಟ್ಟಿ ಉಪದೇಶ ಕನ್ನಡಿಗನಿಗೆ ಮಾತ್ರಾ!

ನಾಡಿನ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಸಂಪಾದಕೀಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಅನಿಸಿಕೆ ಮೂಡದಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ. ಒಂದರಲ್ಲಿ "ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲಾ, ಇದರಲ್ಲೂ ನಮಗೆ ಲಾಭವಾಗಿದೆ, ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು" ಎನ್ನುವ ದನಿಯಿದ್ದರೆ... ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ "ಇದನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಳಸದಂತೆ, ಮುಂದಿರಬಹುದಾದ ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ವಾದ ಮಂಡಿಸಿ ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ" ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಸಹನೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ, ಈಗಾಗಿರುವ ನಷ್ಟ ಮುಂದೆ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವ ಬೆಣ್ಣೆ ಮಾತಿನ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇವೆ. ಇದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ "ಕಾವೇರಿ ಜಲಮಂಡಳಿ" ರಚನೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ಅಣೆಕಟ್ಟೆಗಳ ಕೀಲಿಕೈ ಅವುಗಳ ವಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಭಯ ಬೇಡವೆಂದೂ,  ಅಂತಹ ಮಂಡಳಿಯ ರಚನೆಯೇ ಆಗದಿರಬಹುದೆಂದೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೆಟ್ಟಗೆ ವಾದ ಮಾಡಲಾಗದ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಮರೆಮಾಚುತ್ತಾ "ಆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಒಳಿತೇ ಆಯಿತು, ಶ್ರೀಧರನ ಸೇವೆಗೆ ಸಾಧನ ಸಂಪತ್ತಾಯಿತು" ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತಿವೆ... ಈ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಸಂಪಾದಕೀಯಗಳು. ಈಗಾಗಿರುವ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ದೊಡ್ಡಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನೇ ನಡೆಸಬೇಕಾದೀತು ಎನ್ನುವ ದಿಟದ ನೆರಳೂ ಕೂಡಾ ಈ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲಾ! ಇದ್ದುದ್ದರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಹೊಸದಿಗಂತವೇ ಈ ವಿಶಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿ. ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರೆಂದೂ, ತಮಿಳರನ್ನು ತಮಿಳರೆಂದೂ ಗುರುತಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದು ಈಗ ಆಗಿರುವ ಅನ್ಯಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆಕ್ರೋಶದ ದನಿಯೆತ್ತಲಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನು ಈ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಹೋರಾಟದ ಮೂಲಕ ಜನಜಾಗೃತಿ ಮಾಡುವ ಸಂಘಟನೆಗಳಂತೂ ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರದ್ರೋಹಿಗಳಂತೆ, ಸಾಮರಸ್ಯ ನಾಶಕರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೇನೋ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವಂತೆ ಕಾವೇರಿ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಟಾಚಾರದ ವರದಿ ಬರೆಯುತ್ತಿವೆಯೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಬರೀ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲದೆ ಟಿವಿ ಮಾಧ್ಯಮದವರೂ ಸೇರಿರುವುದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದು ಕಾವೇರಿ ಐತೀರ್ಪಿನ ಗೆಜೆಟ್ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ದಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಸುದ್ದಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲಾ! ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೈದರಾಬಾದಿನ ಸ್ಪೋಟ ನಡೆದು ನಾಡಿನ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಲು ಸುಲಭವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಾವೇರಿಕೊಳ್ಳದ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಬದುಕು ನಿರ್ನಾಮವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮದೇ ನಾಡಿನ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ  ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕುರುಡು ಮತ್ತು ಕಿವುಡು, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೆಡೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರೇಮ!

೪. ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಜೀವನದಿ ಈ ಕಾವೇರಿ...

ಕಾವೇರಿ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿವಾದ ಶುರುವಾಗಿ ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂತ್ಯ ಕಂಡದ್ದು ಹೀಗೆ! "ಏನಿದು? ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂತ್ಯಾನಾ?" ಎನ್ನಬೇಡಿ. "ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಿರುವ ತೀರ್ಮಾನಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕವೇ... ಇನ್ನೇನಿದ್ದರೂ ಗುಂಡಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣು ಮುಚ್ಚುವುದೊಂದೇ ಬಾಕಿ ಇರುವುದು!" ಎಂದು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲಾ!! ಹಾಗಾದರೆ ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆಗಿರುವುದು ಏನು? ಮುಂದೆ ದಾರಿ ಏನು? ನೋಡೋಣ.

ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಗೆಲುವು ಆದದ್ದು ಯಾವಾಗೆಂದರೆ...

ಇಡೀ ಕಾವೇರಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ವಾದಗಳು ೧೯೭೦~೮೦ರ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ದೂರುವಾಗಲಾಗಲೀ,ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ರಚನೆಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟಿಗೆ ಬೇಡಿಕೆಯಿಡುವ ಹಂತದಲ್ಲಾಗಲೀ ಅಷ್ಟೊಂದು ಬಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದ ವಾದ ೧೮೯೨ರ ಮತ್ತು ೧೯೨೪ರ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಬದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವುದಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಕರ್ನಾಟಕವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲಿನ ಒಪ್ಪಂದವೂ ರದ್ದಾಗಬೇಕು ಎಂದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನೇನಾದರೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಗಳು ಒಪ್ಪಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಹೋರಾಟ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು! ಆದರೆ ಈ ವಾದದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ವಾದಿಸಿದ್ದು "ಕರ್ನಾಟಕವು ನಾಲ್ಕು ಅಣೆಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀರು ಹರಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಅವರ ಅಣೆಕಟ್ಟೆ ಕಾಮಗಾರಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಹೇಳಿ, ದಯಮಾಡಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ರಚಿಸಿ" ಎಂದು. ಇದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಅನೇಕ ಅನ್ಯಾಯದ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ಜೊತೆಗಿನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಒಟ್ಟಾರೆ ಮಾತುಕತೆ ವಿಫಲವಾಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತೆಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗದು!

ನಂತರ ೧೯೯೦ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವನ್ನು ರಚಿಸುವಂತೆ ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟಿಗೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಹೇಳಿದ್ದೇ ’ಕರ್ನಾಟಕದ ಜೊತೆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಕತೆಗಳು ವಿಫಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ’ ಎಂದು! ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಅಧಿಸೂಚನೆ ಹೊರಡಿಸಿದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಒಂದು ಶರತ್ತನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ನಮಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇತ್ತು! ಆದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ವಾದ ಬೇರೆಯೇ ರೀತಿ ಇತ್ತು!! ಕೊನೆಗೆ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ರಚನೆಯಾಯಿತು. ಅದರಿಮ್ದ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಮಾರಣಾಂತಿಕವಾದ ಆದೇಶಗಳೂ ಬಂದವು. ಒಮ್ಮೆ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ರಚನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸದೇ ಇರುವುದು ತಪ್ಪೆನಿಸಿ ಪದೇ ಪದೇ ತಮಿಳುನಾಡು  ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟಿನ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮನ್ನೊಯ್ದು ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿಸುವುದು ವಾಡಿಕೆಯಾಯ್ತು. ಕರ್ನಾಟಕವು ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವನ್ನು ಒಪ್ಪುವ ಮುನ್ನ ಹಾಕಬೇಕಿದ್ದ ಶರತ್ತು ಯಾವುದೆಂದರೆ "ಈ ಹಿಂದಿನ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಅಸಿಂಧುವಾಗಬೇಕಿರುವಂತೆಯೇ ಈಗಾಗಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆಯೆನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಪಾರಂಪರಿಕ ಹಕ್ಕು ಇದೆ ಎನ್ನುವಂತಿಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ಮೊದಲಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ, ನೀರಾವರಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ನಿಗದಿ ಮಾಡುವಿಕೆ ನಡೆಯಬೇಕು" ಎನ್ನುವುದು!

ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ವಿಚಾರಣೆ ಶುರುಮಾಡಿದ ನಂತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಈ ವಾದವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿತು. "ಒಮ್ಮೆ ಕೊರಳು ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಅದಕ್ಕವರು ಹೂಮಾಲೆ ಹಾಕುವರೋ, ನೇಣುಕುಣಿಕೆ ಬಿಗಿಯುವರೋ ಅದು ನಮ್ಮ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ" ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಂತೆ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವು "ಈ ಹಿಂದಿನ ಇತಿಹಾಸಗಳು, ನ್ಯಾಯ ಅನ್ಯಾಯಗಳೇನೆ ಇರಲಿ ನಮ್ಮ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಆಧಾರ ಈಗ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಿವೆ ಎನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರವೇ" ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿತು! ಈ ನಿಲುವೇ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ನಿಜವಾದ ಗೆಲುವು! ಇನ್ನೇನಿದ್ದರೂ ಇಷ್ಟು ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ನೀರು ಬೇಕು ಎಂದು ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಬಾಕಿ ಇದ್ದದ್ದು! ಇಡೀ ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದು ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ!

ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಪಾತ್ರವೇನು!

ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ೧೩೧ನೇ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದ್ದರೂ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿರುವುದು ೨೬೨ನೇ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ. ಇದರಲ್ಲಿ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿಷಯವು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಹೊರಗಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Disputes relating to Waters

262. (1) Parliament may by law provide for the adjudication of any dispute or complaint with respect to the use, distribution or control of the waters of, or in, any inter-State river or river valley.

(2) Notwithstanding anything in this Constitution, Parliament may by law provide that neither the Supreme Court nor any other court shall exercise jurisdiction in respect of any such dispute or complaint as is referred to in clause (1).

ಹಾಗಾಗೇ ನೀವು ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟ್ ಸದಾ ಹೇಳುವುದು "ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವನ್ನು, ಅದು ರಚಿಸಿರುವ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ" ಎಂದು ಮಾತ್ರವೇ!

ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ಪಾತ್ರ!

ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ನದಿನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ತಕರಾರುಗಳುಂಟಾದಲ್ಲಿ "೧೯೫೬ರ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ನದಿನೀರು ತಗಾದೆ ಕಾಯ್ದೆ"ಯನ್ನು ಬಳಸಿ ನ್ಯಾಯ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವನ್ನು ರಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಡೀ ಕಾಯ್ದೆ ಮಾತನ್ನಾಡುವುದು ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ಹಕ್ಕು ಬಾಧ್ಯತೆ ಸ್ವರೂಪಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಎನ್ನುವುದು ವಿಶೇಷ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ಅನ್ವಯ ಇದುವರೆಗೆ ಏಳು ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣಗಳು ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿದ್ದು ಐದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವಾದಿ ಕರ್ನಾಟಕವೇ ಆಗಿದೆ! ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇಂತಹ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣಗಳು ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ತಕರಾರುಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ಯಾವುದಾದರೋ ನೀತಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆಯೇ? ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಸಲಿಗೆ ಇಂತಹ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ನೀತಿಯಿದೆಯೇ ಎಂದು ಹುಡುಕಿದರೆ ಸಿಗುವುದು "ರಾಷ್ಟೀಯ ಜಲನೀತಿ" ಎನ್ನುವ ಒಂದು ದಾಖಲೆ. ಇದರಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ನದಿನೀರನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಮಾತಿಲ್ಲ! ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಸೂತ್ರಗಳಿಲ್ಲ!! ಹಾಗಾದರೆ ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ಸಂಕಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳಿದೆ ಎಂದರೆ "ಮಳೆ ಕಡಿಮೆ ಬೀಳುವಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲೇ ನೀರಿನ ಪಾಲೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬೇಕು" ಎಂದು! ವಿಷಯ ಇಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿದ್ದರೆ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ! ಇದನ್ನು ಜಾರಿ ಮಾಡುವಾಗ ಇರುವ ತೊಡಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರೆ "ಅಂತಹ ಸಮಯ ಬಂದಲ್ಲಿ ನೀವು ಅಪೀಲು ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಅಂತೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಿ" ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ! ಹೀಗಾಗಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ನಿರಂತರ!!

ಕರ್ನಾಟಕದ ಮುಂದಿನ ಪಾಡೇನು?

ಈಗಾಗಲೇ ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವು ಐತೀರ್ಪು ನೀಡಿಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಗೆಜೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರುವುದು ಮಾತ್ರಾ ಬಾಕಿಯಿದೆ. ಆ ದಿನವೂ ಬರಲಿದೆ. "ಈಗ ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಇರುಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಹರಿಸಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ನಂತರ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ"ಯೇ ಆಗಲೂ ಗೆಜೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ಕರ್ನಾಟಕದವರು ನಡೆಸುವ ಒಂದೆರಡು ದಿನದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ತಣ್ಣಗೆ ಮಾಡಿಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ! ಏಕೆಂದರೆ ಅನ್ಯಾಯದ ತೀರ್ಪು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವೂ, ನ್ಯಾಯದ ಹೋರಾಟವು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವೂ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಆಗಿಬಿಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ರಾಜ್ಯಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಮುಂದಿನದ್ದೆಲ್ಲಾ ಅದರಂತೆ ನಡೆಯುವುದು ಮಾತ್ರವೇ. ಹಾಗೆ ನಡೆಯಲಾಗದಿದ್ದರೆ ಅದು ದೇಶದ್ರೋಹ, ಅದು ಕಾನೂನುಭಂಗ, ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ತೋರುವ ಅಗೌರವ ಎಂದು ವರ್ಷಾ ವರ್ಷಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಿಂದ, ಸರ್ಕಾರಗಳಿಂದ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದ ಹೆಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ!

ಕಾವೇರಿ ವಿವಾದ ಬಗೆಹರಿಯಲು ಇರುವ ದಾರಿಯೇನು?

ಕಾವೇರಿ ವಿವಾದವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯುವುದೇನೆಂದರೆ, ಇದು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನವಾಗುವ ವಿಷಯವೇ ಅಲ್ಲಾ! ಇದೊಂದು ಪಕ್ಕಾ ರಾಜಕೀಯ ಸಮಸ್ಯೆ! ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು, ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳು ನಡೆದ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಸಕ್ರಮವೆಂದೂ ಪಾರಂಪರಿಕ ಹಕ್ಕೆಂದೂ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿರುವ  ಬುಡವನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಈಗಾಗಲೇ ನೀರು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವುದು, ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನೀರು ಬಳಸುವ ಹಕ್ಕಾಗುವುದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಇದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯದಾನ ಮಾಡಿರುವ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ತೀರ್ಪಿಗೆ ನಮ್ಮ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಸರಿಯಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಆಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಅಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲನೀತಿಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ  ನದಿಯೊಂದು ಹುಟ್ಟುವ ಸ್ಥಳದಿಮ್ದ ಕಡಲು ಸೇರುವವರೆಗೆ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ದೂರದವರೆಗೆ ನೀರಾವರಿ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ಪ್ರದೇಶದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಲಕ್ಷಣ, ಅಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯ ಪ್ರಮಾಣ, ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಬರದ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸಮಾನ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನದಿಪಾತ್ರದ ಎಲ್ಲಾ ಜನಗಳಿಗೆ ಒದಗಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಈ ಜಲನೀತಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಇದರ ಆಧಾರದ ಮೇರೆಗೆ ಕಾವೇರಿ ನದಿನೀರಿನ ಮೇಲಿರುವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮರುಹಂಚಿಕೆಯಾಗಬೇಕು.

ಸರಿಯಾಗಬೇಕಾದ್ದು ಒಕ್ಕೂಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ!

ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೆಂದರೆ ಬಹುಮತವೆನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಅಂದರೆ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು. ಇದಕ್ಕೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಹಿಂದೀ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ ಹಾಗಾಗಿ ಹಿಂದೀ ಭಾರತದ ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆ ಎನ್ನುವುದು. ಇಂತಹ ನೀತಿಯು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಿಸುವ ಜೊತೆಗೆ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಅವರ ನಿರ್ನಾಮ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿಯಿದ್ದಾಗಲೂ ಇದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಂಸತ್ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಇರುವ ಏರ್ಪಾಡು ಸಣ್ಣ ರಾಜ್ಯಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಮರಣಸದೃಶ. ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಇರುವ ಏರ್ಪಾಡು ನಮಗೆ ಬೇಕು. ಇದು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಅನುಮತಿಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಆ ರಾಜ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇಡೀ ಸಂಸತ್ತು ಒಂದು ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಈ "MIGHT IS RIGHT" ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಈ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಒಪ್ಪುಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಯಾಗುವುದು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷ ಹುಟ್ಟಲಿ!

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ  ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ರಚನೆಯಾದದ್ದು ವಿ ಪಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಸರ್ಕಾರ ಡಿಎಂಕೆಯ ಬೆಂಬಲದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಕೂಡಾ ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳು, ಹಿಂದೂಮುಂದೂ ನೋಡದೆ ಒಮ್ಮೆಗೇ "ಕರ್ನಾಟಕವು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ೯೦೦೦ ಕ್ಯುಸೆಕ್ ನೀರು ಬಿಡಬೇಕು" ಎನ್ನುವ ಆದೇಶ ನೀಡಿದ್ದರ ಹಿಂದೆಯೂ "ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದೆ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರ ಉಳಿಯದೆನ್ನುವ" ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೇ ಕೆಲಸಮಾಡಿರುವ ಶಂಕೆಯಿದೆ. ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಸರ್ಕಾರವಾಗಲೀ, ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರಗಳಾಗಲೀ ನಡೆದುಕೊಂಡ ಬಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ. ಕಾವೇರಿ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ವೀರಾವೇಶದಿಂದ "ರಕ್ತ ಕೊಟ್ಟೇವು, ನೀರು ಬಿಡೆವು" "ಅಧಿಕಾರ ಬಿಟ್ಟೇವು, ನೀರು ಬಿಡೆವು" ಎನ್ನುವ ತೋರಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಇವುಗಳ ನಾಡಪ್ರೇಮ ಸೀಮಿತ. ಇದ್ದುದರಲ್ಲೊಬ್ಬರು ಬಂಗಾರಪ್ಪನವರು ಸಡ್ಡು ಹೊಡೆದುನಿಂತದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದವರದ್ದೆಲ್ಲಾ ಇದೇ ಗೋಳೆ! ಕೊನೆಗೆ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಹೇಳಿತೆಂದೋ, ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿತೆಂದೋ ನೀರು ಬಿಟ್ಟೆವು ಎನ್ನುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಕರ್ನಾಟಕವು ನಾಡಿನ ಜನಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಡಲು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಎದಿರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದಲ್ಲಿ ನಾಡು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಿಯವರೆವಿಗೆ ರಾಷ್ಟೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆವಿಗೂ ಅಸಾಧ್ಯ. ಈ ನೆಲದ ಹಿತಕಾಯಬಲ್ಲ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತ ಕನ್ನಡಿಗ ಸಾಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಇಂತಹ ಅನ್ಯಾಯಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾದಿವೆ!
(ಮುಗಿಯಿತು)

೩. ಕಾವೇರಿ ಏಕೆ ಓಡುವೇ...?

೧೯೭೧ರ ವೇಳೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶ ೬.೭೪ ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಯಷ್ಟಾದರೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನದು ೨೩.೬೦  ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಯಷ್ಟು ಆಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಕರ್ನಾಟಕದ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶ ೧೧.೨ ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಯಷ್ಟಾದರೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನದು ೨೯.೪ ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಯಾಗಿದೆ. ೧೯೬೮ರಲ್ಲಿ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದೇ ಕರ್ನಾಟಕವು ಹಾರಂಗಿ, ಕಬಿನಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದ ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿತು. ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿನ ತೀರ್ಪು ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆದು ಹೋಗುವುದೆಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ‘ಅಣೆಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನೀರು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವ ಅನ್ಯಾಯದ ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟು ರಾಜಿಯಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಈ ವಿವಾದ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ಮುಂದೆ ಬಂದಾಗ ತಮಿಳುನಾಡು "ಕಾವೇರಿ ನದಿನೀರನ್ನು ನಾವು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕವು ೧೯೨೪ರ ಒಪ್ಪಂದ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಕಾವೇರಿ ನದಿಗೆ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟುವ ಮೂಲಕ ನೀರನ್ನು ನಮಗೆ ಬಿಡುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲಾ! ಇದರಿಂದಾಗಿ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ರೈತರು, ಕೃಷಿ, ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ನೆಲಕಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ...ಈಗಂತೂ ನಮ್ಮ ಅನುಮತಿ ಪಡೆಯದೇ ನಾಲ್ಕು ಅಣೇಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನೀರಿನ ಹರಿವು ನಿಂತೇ ಹೋಗಿದೆ. ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಅನ್ಯಾಯ... ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಮೋಸವಾಗುತ್ತಿದೆ... ನೀರು ಬಿಡಿಸಿ! ನೀರು ಬಿಡಿಸಿ!" ಎಂದು ದೂರಿತು. ಈ ಕೂಗು ತಮಿಳುನಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಟು ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ಮನಮುಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಯಶಕಂಡಿತು! ಕರ್ನಾಟಕವು ತನಗೆ ಆಂಗ್ಲರ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಆದ ತಾರತಮ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬಾಯಿ ಬಡಕೊಂಡರೂ ಕೇಳದೆ ಹೋಯಿತು ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ. ತಮಿಳುನಾಡು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ಕರ್ನಾಟಕ ಎರಡೇನದ್ದನ್ನು ಬೆಳೆಯೋಕೂ ಆಗ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂದರೆ "ಅದು ಅದರ ಪಾರಂಪರಿಕ ಹಕ್ಕು" ಎಂದಿತು! ಒಟ್ಟಾರೆ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವಾಗಲೀ ಮತ್ತೊಂದಾಗಲೀ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದು "ತಮಿಳುನಾಡು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾವೇರಿ ನೀರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದು ಅದರ ಪಾರಂಪರಿಕ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕ ಆಗೆಲ್ಲಾ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿದ್ದರೂ ಸರಿ, ನೀರು ಬಳಸದೆ ಈಗ ಬಳಸಲು ಯೋಜನೆ ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲಾ, ಇಲ್ಲಿ ನೀರಾವರಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ, ಅಣೆಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೆಲ್ಲಾ ಅಕ್ರಮ" ಎಂದು!! 

ಕಾವೇರಿ ಮಧ್ಯಂತರ ತೀರ್ಪು!

ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಪರ ವಾದ ಮಾಡಲು ಶ್ರೀ ಪರಾಶರನ್ ಎನ್ನುವ ವಕೀಲರು ಮುಂದಾದರು. (ಶ್ರೀ ಪರಾಶರನ್ ಅವರ ವಿಶೇಷತೆ ಏನೆಂದರೆ ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆ, ಕಾವೇರಿ ವಿವಾದ, ಕಳಸಾ ಭಂಡೂರಾ ವಿವಾದ... ಹೀಗೆ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಜಲವಿವಾದದ ಎಲ್ಲಾ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎದುರಾಳಿ ರಾಜ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ಇವರೇ ವಕೀಲರು). ಕರ್ನಾಟಕವು ಶ್ರೀ ಎಫ಼್.ಎಸ್. ನಾರಿಮನ್ ಅವರನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡಿತು! ವಾದ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೋರಾಡಿದರೂ ಹಲವಾರು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗೇ ಇದ್ದಿತು. ತಮಿಳುನಾಡು ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ಅಂತಿಮತೀರ್ಪು ಬರುವವರೆಗೆ ಮಧ್ಯಂತರ ತೀರ್ಪು ನೀಡಬೇಕೆಂದೂ ಕೋರಿತು. ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಹರಿದ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ೨೦೫ ಟಿಎಂಸಿಯಷ್ಟು ನೀರು ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಿತು.

ತಮಿಳುನಾಡು ದೂರಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ನಮಗೆ ನೀರು ಬಿಡದೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಬಿಳಿಗೊಂಡ್ಲುವಿನ ಮಾಪಕದಲ್ಲಿ ಹರಿದ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ತೋರಿಸಿ, ನೋಡಿ ಕಡಿಮೆಯೆಂದರೆ ೨೫೨ ಟಿಎಂಸಿಯಷ್ಟನ್ನು ನೀರನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂದಿತ್ತು. ಹಾಗಂದಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ಮಧ್ಯಂತರ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ೨೦೫ ಟಿಎಂಸಿ ಬಿಡಿ ಎಂದಿತ್ತು! ಕರ್ನಾಟಕ ಮರುಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ಇದನ್ನೇ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಮನವಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ!!

ಮುಂದೆ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಮಾರಣಾಂತಿಕವಾದ ಐತೀರ್ಪು ೨೦೦೭ರ ಫೆಬ್ರವರಿ ಐದರಂದು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು!

ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ಐತೀರ್ಪು! 

ಈ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿರುವ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಅಂಶ, ೧೮೯೨ರ ಮತ್ತು ೧೯೨೪ರ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ೧೧೦ ಮತ್ತು ೮೦ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯವಾದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಅನೂರ್ಜಿತವೆನ್ನಲಾಗದು! ಈ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎರಡೂ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಾಲೋಚನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಯೇ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದವು! ೧೯೨೪ರ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಕೆಲಅಂಶಗಳನ್ನು ೧೯೭೪ರ ನಂತರ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದರಂತೆ ನಾವೀಗ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ಈ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ೧೮೯೨ ಮತ್ತು ೧೯೨೪ರ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ರದ್ದು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ನದಿ ತೀರದ ಯಾವುದೇ ರಾಜ್ಯದ ಅಂತರ್ಜಲ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಾವೇರಿ ನದಿನೀರಿನ ಬಳಕೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗದು. (ಅಂದರೆ ಅಂತರ್ಜಲ ಮಟ್ಟ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಕಿಮ್ಮತ್ತಿಲ್ಲ)

ಈ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿಲ್ಲ! ಮಳೆ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾದಲ್ಲಿ ನದಿನೀರಿನ ಪಾಲಿನಲ್ಲೂ ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಡ್ಮೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದೆ. ಇದರರ್ಥ ಮುಂಗಾರು ವಿಫಲವಾದ ಕೂಡಲೇ ತಮಿಳುನಾಡು ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಸಂಕಷ್ಟದ ಹಂಚಿಕೆಯೂ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರಾ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಈ ಕೊರತೆ ಹಿಂಗಾರಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದರೆ ಅದು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಬೋನಸ್. ಯಾಕೆಂದರೆ ಹಿಂಗಾರಿನ ಲಾಭ ಇರುವುದು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ. ಹೀಗಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಕಷ್ಟವೆಂದರೆ ಹಿಂಗಾರು ಮುಂಗಾರು ಎರಡರಲ್ಲೂ ಬರುವ ನೀರನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಎನ್ನುವ ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಹಿಂಗಾರು ಶುರುವಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ ದನಿ ಎತ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟನ್ನು ಗೋರಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶಹೊಂದಿದೆ. ಬರ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ತಮಿಳುನಾಡು ಐತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿರುವಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಆದೇಶಿಸಿ ಎನ್ನಲು ಇದೇ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಮುಂದುವರೆದ ತಾರತಮ್ಯ!! 

ಕಾವೇರಿ ಕಣಿವೆಯ ಶೇಕಡಾ ೪೨ ಪ್ರದೇಶ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿದೆ. ನಮ್ಮ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕಾವೇರಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಸೇರುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಲೆಕ್ಕದಂತೆ ನಮಗೆ ೨೩ ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕಿತ್ತು. ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ೧೩.೬ ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಾವೇರಿ ನೀರು ಕೊಡಬೇಕಿತ್ತು. ಹಿಂದಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ಕೈಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಈಗ ಅದಕ್ಕೆ ಪಾರಂಪರಿಕ ಹಕ್ಕಿನ ಬಣ್ಣ ಕೊಟ್ಟು, ನೀರನ್ನು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕಂತೆ ಕೇಳುವ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ನಿಲುವಿಗೆ ಮಣೆಹಾಕಿದ್ದು ಮೊದಲನೆಯ ಅನ್ಯಾಯ.

ಬಿಳಿಗುಂಡ್ಲುವಿನಲ್ಲಿ ೧೯೨ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರು ಬಿಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಆದೇಶದ ಭಾಗ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ೧೯೨ ಎನ್ನುವುದು ಮಧ್ಯಂತರ ಆದೇಶದ ೨೦೫ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಎನ್ನಿಸಲಿ ಎಂಬ ಕಣ್ಣು ಒರೆಸುವ ತಂತ್ರವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನಾವು ಬಿಡಬೇಕಾದ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚೇ ಆಗಿದೆ. ಬಿಳಿಗುಂಡ್ಲುವಿನಿಂದ ಮೆಟ್ಟೂರುವರೆಗೆ ನದಿಗೆ ಸೇರುವ ೨೫ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರು ಕಳೆದು ನಾವು ಇದುವರೆಗೆ ೧೮೦ ಟಿ.ಎಂಸಿ ನೀರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಅದು ೧೯೨ ಆಗುವುದೆಂದರೆ ನಾವು ಬಿಡುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ೨೧೭ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿಯಷ್ಟು (ಮೆಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲಿ ಅಳೆದಂತೆ). ಇದು ಎರಡನೆಯ ಅನ್ಯಾಯ.

ಕೇರಳಕ್ಕೆ ೩೦ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಹಂಚಿರುವ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ಅದರಲ್ಲಿ ೯ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡು ಕೊಡುವಂತೆಯೂ ೨೧ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿಯಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ಬಿಡುವಂತೆಯೂ ಹೇಳಿದೆ. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಆ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ತಮಿಳುನಾಡು ತಾನು ಬಿಡಬೇಕಾದ ೯ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ತಾನೇ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತ್ರ ತಾನು ಬಿಡಬೇಕಾದ ೨೧ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ತಾನು ಬಳಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಆ ನೀರನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಬಿಡಬೇಕು ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ಅದನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ಇದು ಮೂರನೆಯ ಅನ್ಯಾಯ.

ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ೧೦ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ಬಿಡಬೇಕು. ಆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರನ್ನೂ ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆಗೆಂದು ಬಿಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆ ಬರಿಯ ನಮ್ಮ ಹೊಣೆಯೇ? ಇದು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅನ್ಯಾಯ.

ಕರ್ನಾಟಕವು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುವ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಈಗ ಸುಮಾರು ೧೫ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ. ಬೃಹತ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಅದು ೩೦ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿಯಷ್ಟು ಆಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿದ ನಗರಗಳಾದ ಚಾಮರಾಜನಗರ, ಮಂಡ್ಯ, ಮೈಸೂರು, ಚನ್ನಪಟ್ಟಣ, ರಾಮನಗರಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಬೇಕಾಗುವ ಒಟ್ಟು ಕುಡಿವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ೬೦ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ.ಯಷ್ಟು. ಆದರೆ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗಾಗಿ ನಿಗದಿ ಮಾಡಿರುವ ಪ್ರಮಾಣ ೧.೮೫ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಮಾತ್ರ. ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಿಗೆ ಒಳಪಡುವುದು ಬರೀ ೧/೩ನೇ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮಾತ್ರಾ! ಹಾಗಾಗಿ ಅಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರಾ ಪರಿಗನಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ತೀರ್ಪು! ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ. ನಂತರ ಕೃಷಿಗೆ, ಆ ನಂತರ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ. ಆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕೃಷಿಭೂಮಿಗೆ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆಗೇ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ. ಇದು ಈ ಅನ್ಯಾಯ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಐದನೆಯದು.

ಒಟ್ಟು ತೀರ್ಪು ನೀಡುವಾಗ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ೧೫೦ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಅಂತರ್ಜಲವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವತಹ ತಮಿಳುನಾಡೇ ತಾನು ೨೦ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿಯಷ್ಟು ಅಂತರ್ಜಲ ಬಳಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಕೂಡಾ ಇಂತಹ ತೀರ್ಪು ಬಂದಿದೆ. ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ತಜ್ಞರ ತಂಡ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ೩೯೫ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರು ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೆಂದು ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ ಮಾತ್ರ ೪೧೯ ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರಿನ ವರದಾನ ನೀಡಿದೆ.

ಇಂತಹ ಹಲವಾರು ಅನ್ಯಾಯಗಳ ಚಪ್ಪಡಿಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಎಳೆಯಲಾಗಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ದ್ರಾವಿಡ ಮುನ್ನೇತ್ರ ಕಳಗಂ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿರುವಾಗ, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡು ಹೊಂದಿರುವಾಗ, ಕನ್ನಡ ನಾಡು ತನ್ನ ನೆಲದಿಂದ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ಪರರಾಜ್ಯದವರನ್ನು ಆರಿಸಿ ಕಳಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾಡಿನ ಎಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ . . . ಕನ್ನಡಿಗನಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕೀತೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗ ತನ್ನ ಮೈಮರೆವು ತೊರೆದು, ಮೈಕೊಡವಿ ಏಳದಿದ್ದರೆ ನಾಳೆ ಈ ಅನ್ಯಾಯಗಳು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳೇನು? ಕರ್ನಾಟಕದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ನ್ಯಾಯವೆಂದರೆ ಏನು? ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರೂ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆಯೇ? ನಾಳೆ ಕಾವೇರಿ ಐತೀರ್ಪನ್ನು ಗೆಜೆಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ಪಾಡೇನಾದೀತು? ಕರ್ನಾಟಕ ಯಾವ ದಾರಿ ಹಿಡಿದೀತು? ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಏನು ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿವೆ? ವಹಿಸಬಲ್ಲವು? ಎಂಬುದನ್ನು ನಾಳೆ ನೋಡೋಣ.

(....ಮುಂದುವರೆಯುವುದು)

೨. ಕೊಡಗಿನ ಕಾವೇರಿ.. ನೀ ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಭಾಗ್ಯನಿಧಿ!

ಕೊಡಗಿನ ತಲಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯದ್ದು ಸುಮಾರು ೮೦೦ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ಪಯಣ. ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಜೊತೆಯಾಗುವ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಹಾರಂಗಿ, ಹೇಮಾವತಿ, ಸುವರ್ಣಾವತಿ, ಅರ್ಕಾವತಿ ಮತ್ತು ಶಿಂಷಾ ಉಪನದಿಗಳು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಸೇರುವ ನದಿ ಕಬಿನಿ. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭವಾನಿ, ನೊಯ್ಯಿಲ್ ಮತ್ತು ಅಮರಾವತಿ ನದಿಗಳು ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕಾವೇರಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಳಗೆ ೩೨೦ ಕಿ ಮೀ ದೂರದಷ್ಟು ಹರಿದರೆ ಸುಮಾರು ೬೪ ಕಿಮೀ ದೂರ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಗಡಿಯಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೪೧೬ ಕಿಮೀ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಕಾವೇರಿ ಹರಿವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ:

ದೇಶಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಉಡುಗೊರೆ!

೧೭ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದಲೇ ಮದ್ರಾಸ್ ಸಂಸ್ಥಾನ ಬ್ರಿಟೀಷರದ್ದಾಗಿತ್ತು! ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಹೈದರಾಲಿ, ಟಿಪ್ಪೂ ಸುಲ್ತಾನರು, ವಿದೇಶಿ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಹೋರಾಡಿ ಹುತಾತ್ಮರಾದ ನಂತರ ಮೈಸೂರು ದೇಶವೂ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಕೈವಶವಾಯಿತು. ಕೆಲ ಹತ್ತುವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮೈಸೂರನ್ನು ಒಡೆಯರ್ ಮನೆತನಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ತನ್ನ ಸಾಮಂತ ರಾಜ್ಯವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಆಂಗ್ಲರ ಆಳ್ವಿಕೆ. ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮಳೆ ಆಧಾರಿತ ಕೃಷಿಯೇ  ಪ್ರಧಾನವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಾವರಿಗೆ ಒತ್ತುಕೊಟ್ಟು ಕಾಮಗಾರಿಗೆ ಮುಂದಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಆಂಗ್ಲರಿಂದ ಬೇಕಾದ ಅನುಮತಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಕಷ್ಟು ಪತ್ರ ವ್ಯವಹಾರದ ನಂತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾಗಿದ್ದು ೧೮೯೨ರ ಒಪ್ಪಂದ.

೧೮೯೨ರ ಒಪ್ಪಂದದ ತಿರುಳು

ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣಾ, ಕಾವೇರಿ, ತುಂಗಭದ್ರಾ ನದಿಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದು ಈ ನೀರುಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯವು ತಲತಲಾಂತರದಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕೆಳರಾಜ್ಯವಾದ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ನೀರಿನ ಬಳಕೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರಬಾರದು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವರು ಬಳಸುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಬಾರದೆನ್ನುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೆಲವು ನಿಬಂಧನೆಗಳನ್ನು ಹೇರಿತು. ಮೈಸೂರು ಯಾವುದೇ ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಮದ್ರಾಸಿನಿಂದ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಯೋಜನೆಯ ಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಮದ್ರಾಸಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯವು ತುಂಗಾಭದ್ರಾ ನದಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಹಾವೇರಿಯ ರಸ್ತೆಗಿಂತ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಕಾವೇರಿ  ನದಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅಣೆಕಟ್ಟಿಗಿಂತ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಬಿನಿ ನದಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ರಾಂಪುರ ಅಣೆಕಟ್ಟೆಗಿಂತ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಜಲಾಶಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತಿಲ್ಲ! ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಜಲಾಶಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವಂತಿಲ್ಲ.. ಹೊಸ ಜಲಾಶಯಗಳು ಅಂದರೆ ಈ ಮೊದಲೇ ಇದ್ದು ಕಳೆದ ೩೦ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರದ, ಹಿಂದೆಂದೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರದ, ಯಾವುದೇ ತೊರೆಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಕಟ್ಟುವ ನೀರಾವರಿ ಜಲಾಶಯಗಳು. ಯಾವುದೇ ಜಲಾಶಯಗಳ ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡುವಾಗಲಾಗಲೀ,  ಹಳೆಯದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಟ್ಟುವಾಗಲಾಗಲೀ..  ಈ ಹಿಂದೆ ಶೇಖರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ! ಇಂತಹ ಒಪ್ಪಂದವು ಜಾರಿ ಮಾಡಿ ಆಂಗ್ಲ ಸರ್ಕಾರ ಕರ್ನಾಟಕದ ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಮುರುಟಿಹಾಕಿತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಇಂತಹ ಯಾವ ನಿರ್ಬಂಧವೂ ಇರದೆ ತಾವು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ನೀರಾವರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಟ್ಟು ಮುಂದೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಪಾರಂಪರಿಕ, ಶತಶತಮಾನಗಳ ಅವಲಂಬನೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.

೧೯೨೪ರ ಒಪ್ಪಂದ

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ೧೮೯೨ರ ಒಪ್ಪಂದವು ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳ ನೀರಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯ   ಕನ್ನಂಬಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಣೆಕಟ್ಟೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿ ೧೮೯೨ರ ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಮದ್ರಾಸಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೋರಿ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಮದ್ರಾಸ್ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ ತೋರಿ ಕೆಆರ್‌ಎಸ್ ಅಣೆಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಲು ಅಡ್ಡಗಾಲು ಹಾಕಿತು. ಮೈಸೂರು ಅರಸರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒತ್ತಡ ಹಾಕಿ, ಬೇಡಿಕೆ ಬೇಡಿ, ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮುಂದಿಡಲಾಯಿತು. ಅದೇ ಮುಂದಿನ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತಹ ೧೯೨೪ರ ಮೈಸೂರು - ಮದ್ರಾಸ್ ಒಪ್ಪಂದ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇಷ್ಟಾದರೂ ಅವಕಾಶವಾಯಿತಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮೈಸೂರು ಇದಕ್ಕೂ ಸಹಿ ಹಾಕಿತು. ಈ ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಮೈಸೂರು ತನ್ನ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ೧,೧೦,೦೦೦ ಎಕರೆಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಉದಾರತೆಯನ್ನು ತೋರಿ ಮದ್ರಾಸ್ ತನ್ನ ನೀರಾವರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ೩,೦೦,೦೦೦ ಎಕರೆಗಳಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಯಂ ನಿರ್ಬಂಧಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿತು (!). ಮುಂದೆ ಮದ್ರಾಸ್ ಯಾವುದೇ ಅಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯ. ಹಾಗೆ ಆದಾಗ ಮೈಸೂರು ಮದ್ರಾಸು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅಣೆಕಟ್ಟೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ೬೦% ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ನೀರು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಹೊಸ ಅಣೆಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಬಹುದು ಎನ್ನಲಾಯಿತು!

ಇಂತಹ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ನಲುಗಿದ ಮೈಸೂರು "ಈ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದ್ದು ಬ್ರಿಟೀಷರು, ಹಾಗಾಗಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಾಗ ಇವೆಲ್ಲಾ ಸರಿಹೋಗಬಹುದು" ಎಂದು ಭಾವಿಸಿತು. ೧೯೪೭ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಾಗ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಭಾರತ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು. ಅವರು ವಿಧಿಸಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷೆಗಳು ರದ್ದಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸೇನಾನಿಗಳಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆದರೆ ಆಂಗ್ಲರ ವಿರುದ್ಧ ಜೀವ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಹೋರಾಡಿ ಮಡಿದ ಹೈದರಾಲಿ, ಟಿಪ್ಪೂಸುಲ್ತಾನರ "ಆಂಗ್ಲ ವಿರೋಧಿ" ನಿಲುವಿನಿಂದಾಗಿಯೇ ತುಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾದ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಮಾತ್ರಾ ೧೯೨೪ರ ಒಪ್ಪಂದದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲಾ! ೧೯೭೪ಕ್ಕೆ ಈ ಒಪ್ಪಂದ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಲಿದ್ದು ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಸೂತ್ರ ಮೂಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಏನಾನಾಗಿರುತ್ತದೋ ಬಲ್ಲವರಾರೆಂದು ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯ ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯವಾಗಿ ನಾಲ್ಕಾರು ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿತು.

ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಡ್ಡಗಾಲು!

ಹೌದು! ಕರ್ನಾಟಕ ಹೊಸ ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಭಾರತ "ಮೊದಲು ನೀವು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದುಬನ್ನಿ, ಅವರೊಂದಿಗಿನ ತಿಕ್ಕಾಟ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ" ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿತು. ೧೯೨೪ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಂಬಾಡಿ ಕಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಶತಾಯಗತಾಯ ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದ ತಮಿಳುನಾಡು, ಈಗ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡುವುದೆಂದು ನಂಬುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ತಮಿಳುನಾಡನ್ನು ನಾವು ಏಕೆ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಬೇಕು? ಕರ್ನಾಟಕವೇನು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಸಾಮಂತ ರಾಜ್ಯವೇ? ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರದ ಅನುಮತಿಯನ್ನಾಗಲೀ, ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಲೀ ಪಡೆಯದೆ ನಾಲ್ಕು ಅಣೆಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅವೇ ಗೊರೂರು ಬಳಿಯ ಹೇಮಾವತಿ ಅಣೇಕಟ್ಟೆ, ಕಬಿನಿ ಜಲಾಶಯ, ಹಾರಂಗಿ ಜಲಾಶಯ ಮತ್ತು ಸುವರ್ಣಾವತಿ ಜಲಾಶಯಗಳು. ಹೀಗೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಇಡೀ ಕಾವೇರಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ತಮಿಳುನಾಡು ಹಲವಾರು ವರ್ಷ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜೊತೆ ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ತಕರಾರು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮಣಿಯದೇ ಇದ್ದಾಗ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿತು. ನಂತರ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ "ತಮಿಳುನಾಡು ಕಾವೇರಿ ನೀರಪ್ಪಾಸನ ವಿಲೈಪೊರುಳುಗಳ್ ವಿವಸಾಯಿಗಳ್ ನಾಲಾ ಉರಿಮೈ ಪೊದುಗಪ್ಪು ಸಂಗಂ" ಎನ್ನುವ ಸಂಘವು ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಿತು, ಸರ್ಕಾರವೂ ದಾವೆ ಹೂಡಿತು. ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಮಾತುಕತೆಗಳು ವಿಫಲವಾದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವನ್ನು ರಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟಿತು. ಇದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸಂವಿಧಾನದ ೨೬೨ನೇ ವಿಧಿಯಂತೆ  "ಕಾವೇರಿ ಜಲ ವಿವಾದಗಳ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ"ವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸೂಚಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ೧೯೯೦ರಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು.

(...ಮುಂದುವರೆಯುವುದು)

೧. ಕಾವೇರಮ್ಮಾ ಕಾಪಾಡಮ್ಮಾ! ಈ ದೋಣಿಯಾ ತೇಲಿಸು...

ಕಾವೇರಿ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿವಾದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಮೂರುನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸಣ್ಣ ಕಿರಿಕ್ಕು, ದಶಕದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಕಿರಿಕ್ಕು ಮಾಮೂಲಿಯಾಗಿರುವ ಈ ವಿವಾದದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸರಣಿ ಬರಹದ ಮೂಲಕ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಕಾವೇರಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಜೀವನದಿ!

ಹರಿಯುವ ನದಿಯ ನೀರು ಸಹಜವಾಗಿ ದಡದ ಜನರ ಹಕ್ಕು ಎನ್ನುವುದು ಒಪ್ಪಿತವಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಹರಿವ ನೀರಿಗೆ ಅಣೆಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟುವುದು ಸರಿಯೇ? ಇದು ನೀರಿನ ಸಹಜವಾದ ಹರಿವಿಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡುವ ಯತ್ನವಲ್ಲವೇ? ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಮೂಲಭೂತವಾದಗಳ ಬೆನ್ನತ್ತಿ ತಮಿಳುನಾಡು ನದಿ ಪಾತ್ರದ ಮೇಲಿನ ಭಾಗದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಹಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾ ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥವಾದ ವಾದದಂತೆ ಕಾಣುವ ಈ ವಾದದ ಬೆನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೋದರೆ ಯಾವ ನದಿಗೂ ಅಣೇಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟುವಂತಿಲ್ಲ! ಇದು ಕೆಳಗಿನ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗಬೇಕಾದ್ದು ನ್ಯಾಯ. ಹಾಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ನದಿನೀರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಕಡಲು ಸೇರುತ್ತದೆ. ಮಾನವನ ಬದುಕು ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದುವಲ್ಲಿ ನದಿ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಕೂಡಾ ಮಹತ್ವದ್ದಾದ್ದರಿಂದ ನದಿಯ ಮೇಲಿನ ನಾಡುಗಳು, ಕೆಳಭಾಗದ ನಾಡುಗಳೂ ಎಲ್ಲವಕ್ಕೂ ನೀರು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಸಿಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾದಾಗ ಯಾವ ನಾಡು ಎಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಎಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಕೆಳ ನಾಡುಗಳಿಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ತೀರ್ಮಾನವಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಯುತವಾದ ಮಾನದಂಡಗಳು ಇದ್ದಲ್ಲಿ... ಬಹುಷಃ ಯಾವ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ! ಆದರೆ ನಾಡುಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಬಲಾಬಲಗಳು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮೇಲುಗೈಗಳು ಇದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸುವುದಾದಲ್ಲಿ ತಾರತಮ್ಯ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ! ಕರ್ನಾಟಕವು ಇಂತಹುದೇ ತಾರತಮ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಸದಾಕಾಲ ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವ ಕೂಗನ್ನು ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ. ಹೇಗೆ ಈ ಸಿಕ್ಕನ್ನು ಬಿಡಿಸಬಹುದು? ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನಿದರ ಒಳಸುಳಿ?

ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಎಕರೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೈತರು ಉಳುಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹತ್ತಾರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುವ ಕಾವೇರಿ ನದಿ ನೀರಿನ ಕುರಿತಾದ ಹಕ್ಕು ಸ್ಥಾಪನೆಯ ವಿವಾದ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷ ಹಳೆಯದ್ದು! ಕರಿಕಾಲ ಚೋಳರಾಜ ೧೬೦೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಅಣೆಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಈ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕಾವೇರಿ ನದೀಪಾತ್ರದ ಜನತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಡಳಿತಗಳಡಿ ಬದುಕಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನೀರು ಬಳಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕುಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿವೆ.

ಎರಡು ಪ್ರಮುಖವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಆಂಗ್ಲರ ಕಡುವೈರತ್ವ ಸಾಧಿಸಿದ ಹೈದರಾಲಿ ಹಾಗೂ ಟಿಪ್ಪೂಸುಲ್ತಾನರ ರಾಜತ್ವದ ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯವು ೧೮೭೦ರ ನಂತರ ಮೈಸೂರು ಅರಸರ ಕೈಗೆ ಬಂದರೂ, ಬ್ರಿಟೀಷರ ನೇರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯ.. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಹೊಂದಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ ಮೇಲುಗೈ. ಎರಡನೆಯದು ಮನುಕುಲ ಸಾಧಿಸಿದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ/ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಕಾಲುವೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಹರವು ಕಂಡುಕೊಂಡದ್ದು! ಮೈಸೂರಿನ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾದ ೧೮೯೨ ಮತ್ತು ೧೯೨೪ರ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ರಾಜರ ಕಾಲದ/ ಆಂಗ್ಲರ ಕಾಲದ ಒಪ್ಪಂದಗಳಾದರೆ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ ಆದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು (ಇಲ್ಲಿ ಆದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಆಗದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಎನ್ನುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತ) ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ತೀವ್ರತೆಗೆ ಕಾರಣವಾದವು. ೧೯೪೭ರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ ಮೈಸೂರು ಹಾಗೂ ಮದ್ರಾಸುಗಳು ಕರ್ನಾಟಕ ತಮಿಳುನಾಡುಗಳಾದ ನಂತರ, ರಾಜರ/ ಆಂಗ್ಲರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಅಳಿದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಜಾರಿಯಾದಾಗ, ಸಮಾನತೆಯೇ ಜೀವಾಳವಾದ ಒಕ್ಕೂಟವೊಂದರ ಭಾಗವಾಗಿ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಬಂದನಂತರ ಹಳೆಯದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಳಿಸಿ ಹೊಸತನ್ನು ಬರೆದಿಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು! ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಅನ್ಯಾಯಗಳ ಅಪಚಾರ ಎಸಗುವ ಪರಂಪರೆ ಮಾತ್ರಾ ಮುಂದುವರೆದು ೧೯೯೦ರಿಂದೀಚೆಗೆ ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣ, ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟ್ ಆದೇಶಗಳು, ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ, ಕಾವೇರಿ ನದಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ನ್ಯಾಯನಿರ್ಣಯಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲಾ ನಡೆದು ನ್ಯಾಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ತೀವ್ರವಾದ ಮೋಸ ಆಗಿರುವುದು ಕಾಣಬರುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ದೇಶದ ಯಾವುದೇ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳ ಬಗೆಹರಿಸುವಿಕೆ ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟ್ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆಯೇ? ಬರಬೇಕೇ? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದ ಹೇರಲಾದ ಒಪ್ಪಂದಗಳು, ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವ ಹಕ್ಕು ಸಾಧಿಸುವಿಕೆಗಳು ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ಮಾನದಂಡವಾಗಬಲ್ಲವೇ? ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣಗಳು ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇರೆ ಯಾವ ಮಾನದಂಡದ ಮೇಲೆ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿವೆ? ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇರೆ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳು ನೀರು ಬಿಡಲು ಆದೇಶ ನೀಡುತ್ತಾರೆ? ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇರೆ ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟ್ ನೀರು ಬಿಡಲು ಆದೇಶಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಂದಿನ ಸಂಚಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸೋಣ.

(...ಮುಂದುವರೆಯುವುದು)

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲನೀತಿಗೆ ಆಗ್ರಹಿಸಲಿ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರ!

(ಫೋಟೊ: http://www.mapsofindia.com/maps/india/drainage-river-basins.html)

ಕಾವೇರಿ ನೀರು ಬೇಕು ಎಂದು ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟಿಗೆ ದೂರಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ತೀರ್ಪಿನಂತೆ, ಮೇ ಮತ್ತು ಜೂನ್ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ನೀರು ಬಿಡಬೇಕಾಗಿದೆ. "ಈಗಲೇ ಅವರು ನೀರು ಖರ್ಚು ಮಾಡ್ತಿದಾರೆ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಜಲಾಶಯಗಳ ನೀರನ್ನು ನಮಗೆ ಬಿಡಲು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೂಚಿಸಿ" ಎಂಬುದು ದೂರಿನ ಸಾರಾಂಶ ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ, ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ದಿ.೨೫.೦೩.೨೦೧೨ರಲ್ಲಿ  ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ವರದಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಕರ್ನಾಟಕವೂ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಿದೆಯಂತೆ. ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ಸಮಸ್ಯೆ ತೀವ್ರವಾಗಿರುವುದು ಒಂದೇ ರಾಜ್ಯದ ಒಳಗಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳ ನಡುವೆಯಲ್ಲ! ಅದು ನದಿಯೊಂದು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಹರಿಯುವಾಗ ಮಾತ್ರಾ! ಏನಿದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ? 

ಪರಿಹಾರವೇನು?

ಭಾರತ ಅನ್ನೋದು ನಿಜವಾಗಲೂ ಒಂದು ಭಾರತವಲ್ಲ! ಇಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯೇ ಒಂದು ಸೊಬಗಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳು  ಭೌಗಳಿಕವಾಗಿ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಂತೆ, ರಾಜ್ಯಗಳ ಗಡಿಗಳು ಭಾಷಾ ಆಧಾರಿತವಾಗಿವೆ. ಹೀಗೆ ಭಿನ್ನತೆ ಇರುವುದನ್ನು ಶಾಪ ಎಂದೆಣಿಸುವ ಜನರಿಗೆ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಮೇಲಿನ ನಕ್ಷೆಯಂತೆ ರಾಜ್ಯ ವಿಂಗಡನೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ! ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಈಗ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ ಅಂತಾ ನಡಿಪಾತ್ರದಂತೆ ಗಡಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡರೆ, ನಾಳೆ ಭಾಷೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ, ಗಡಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಆಡಳಿತದ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಬಂದಾಗ ಅವುಗಳಂತೆ ರಾಜ್ಯರಚನೆ ಆಗಬೇಕು ಎನ್ನಿಸೀತು! ಮತ್ತೇನು ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ? ರಾಜ್ಯಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಕಿತ್ತಾಡಬಾರದು ಎನ್ನುವ ಆಶಯ ಸರಿಯಾದದ್ದೇ. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತಕಾಪಾಡಲು ಒಂದೊಂದು ರಾಜ್ಯ ಮುಂದಾಗುವಾಗಲೂ ನೆರೆಯವರೊಡನೆ ಇಂತಹ ತಿಕ್ಕಾಟ ಸಹಜವೇ ಆಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತುಕತೆಯ ಮೂಲಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಭಯಂಕರ ಆಶಾವಾದ ಅಷ್ಟೇ. ತಮಿಳುನಾಡು ತನ್ನ ಜನರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಬೇಕಿರುವಂತೆ ದನಿ ಎತ್ತುವುದು ಸಹಜವೂ ಸರಿಯೂ ಆದುದಾಗಿದೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಕರ್ನಾಟಕವೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹಿತ ಕಾಪಾಡಲು  ದನಿ ಎತ್ತಬೇಕಿರುವುದು ಕೂಡಾ ಸರಿಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯಗಳು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿಬಿಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ! ಮತ್ತು ಇದರಿಂದಾಗಿ ದೇಶದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಅಳಿಸಿಹೋಗಬೇಕು ಎನ್ನುವುದೂ ಅಲ್ಲ!

ಬೇಕು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲನೀತಿ

ಸರಿಯಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾದ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ರೂಪಿಸುವ ನೀತಿಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು  ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಸಬಲ್ಲವಾಗಿವೆ. ಅಂತರರಾಜ್ಯ ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲನೀತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇರೆಗೆ ರೂಪಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ದುರಂತವೆಂದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ಜಲನೀತಿಯೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು. ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವಿರಲಿ, ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ನ್ಯಾಯಧಿಕರಣವಿರಲಿ, ಕಳಸ ಬಂಡೂರ ನಾಲೆಗಳ ಮಹದಾಯಿ ನದಿನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯಿರಲಿ...  ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೇ ಸದಾ ಅನ್ಯಾಯವೇ ಆಗುತ್ತಿದೆ  ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡದೆ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಪಾರದರ್ಶಕವೂ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲನೀತಿಯೊಂದು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು. "ಇಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲನೀತಿಯನ್ನು ಮೊದಲು ರೂಪಿಸೋಣ, ಆಮೇಲೆ ನದಿ ಹಂಚಿಕೆಯ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಣೆಯಾಗಲಿ... ಅಲ್ಲಿಯತನಕ ಈ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಗದು" ಎನ್ನುವ ನಿಲುವನ್ನು ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ... ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಣ್ಣೀರು, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ನೆರೆನೀರೂ ಕನ್ನಡನಾಡಿಗೆ ಮುಳುಗುನೀರು ತರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದು ಗುರೂ!

ಹೊಗೇನಕಲ್ ವಿವಾದ: ಸರಿಯಾಗಿ ದನಿ ಎತ್ತಬೇಕು!

ತಮಿಳುನಾಡು ಹೊಗೇನಕಲ್ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿರೋದ್ರು ಬಗ್ಗೆ ಘನ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದೋರು ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ದೂರು ಒಯ್ದು, ನ್ಯಾಯ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದೋರು ಸಕ್ಕತ್ತಾಗಿ ಮಂಗಳಾರತಿ ಎತ್ತಿ ಕಳಿಸಿರೋ ಸುದ್ದಿ ದಿನಾಂಕ 22.06.2010ರ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರಾರಾಜುಸ್ತಿದೆ ಗುರೂ! ಕೇಂದ್ರ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಚಿವಾಲಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಎತ್ತಿರೋ ತಕರಾರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ತೋರಿಸಿದೆ.

ತಕರಾರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾ?
ಈ ವರದಿ ಓದಿದಾಗ, ಇಡೀ ಹೊಗೇನಕಲ್ ಯೋಜನೇನಾ ಕರ್ನಾಟಕ ಯಾಕೆ ವಿರೋಧುಸ್ತಾಯಿದೆ ಅನ್ನೋದ್ರು ಬಗ್ಗೆಯೇ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇದ್ದಂಗಿಲ್ಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನೋರು ಯೋಜನೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ 1.4 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಅಂದು, 2.1 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಬಳುಸ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಮುಖ ಆರೋಪ ಆಗಿತ್ತೇನೋ ಅಂತಾ ವರದಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಯೋಜನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾರೆ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇದುನ್ನ ತಡೀಬೇಕು. ಜಂಟಿ ಸರ್ವೇ ಆದಮೇಲೆ ಮುಂದುವರುಸ್ಲಿ ಅನ್ನೋ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಯಾಕೋ ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟಿರೋ ಹಾಗೇ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಕೇಂದ್ರ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಚಿವಾಲಯ, ನಿಮ್ಮ ತಕರಾರು ಗಡಿ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಗೃಹ ಖಾತೆ ಹತ್ರ ದೂರು ಒಯ್ಯಿರಿ ಅಂತಾ ಅಂದಿದೆ.

ಗಡಿ ಅತಿಕ್ರಮಣವೇ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ.
ನಿಜವಾಗಲೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ತಕರಾರು ಇರೋದು ಗಡಿ ಅತಿಕ್ರಮಣದ ಬಗ್ಗೆ. ಯಾಕೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಹೊಗೇನಕಲ್ ಗಡಿಯ ಜಂಟಿ ಸಮೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಒಪ್ಪದೆಯೇ ಯೋಜನೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನೋದರ ಬಗ್ಗೆ. ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸಿ ಗಡಿ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿ, ಅವರ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಮಾಡಲು ನಮ್ಮ ಅಭ್ಯಂತರವೇನಿಲ್ಲಾ. ಈ ನಮ್ಮ ನಿಲುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಕಾರವನ್ನೇ ಎತ್ತದೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವಾಲಯ ಕಳಸಾ ಭಂಡೂರಾ ತಕರಾರನ್ನು ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ತಳುಕು ಹಾಕಿದ ಹಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕರ್ನಾಟಕ ಈ ಹಿಂದೆ ಚೆನ್ನೈನ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿಯ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಐದು ಟಿ.ಎಂ.ಸಿಯಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿರೋದನ್ನು ನಾವಾದ್ರೂ ನೆನಪು ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಹೀಗೆ ‘ಕರ್ನಾಟಕ ಕುಡಿಯೋ ನೀರಿನ ಯೋಜನೆಗೆ ತೊಡರುಗಾಲಿಕ್ಕುವ ಅಮಾನವೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡ್ತಾಯಿದೆ’ ಅನ್ನೋ ಥರದಾ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತಾ? ಇದುಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ರಾಜ್ಯದ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಬಡಿದಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ತನಗಿದೆ ಅನ್ನೋದನ್ನು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರ ತೋರಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅಲ್ವಾ ಗುರೂ!

ಹೊಗೇನಕಲ್: ಸಂಧಾನಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗದಿರಲಿ ನಾಡಹಿತ!

ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರೋ ಹೊಗೇನಕಲ್‍ನ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಪೂರೈಕೆ ಯೋಜನೆಯ ಕಾಮಗಾರಿ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತುಕತೆ ಮೂಲಕ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು ಅಂತಾ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರದ ಗೃಹಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ಡಾII ವಿ.ಎಸ್.ಆಚಾರ್ಯ ಅವ್ರು ನೀಡಿರೋ ಹೇಳಿಕೆ, ಇವತ್ತಿನ (01.05.2010ರ) ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ. ಭಾಳಾ ಸಂತೋಷ. ಅಂತರರಾಜ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮಾತುಕತೆ ಮೂಲಕ ಬಗೆಹರಿಯೋದು ಭಾಳಾ ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯಾನೇ ಗುರೂ!
ಆದ್ರೆ ಮೂಲತಃ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ವಿವಾದಗಳು ಯಾಕೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ವೆ ಅನ್ನೋದ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡೋಣ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸಂಪನ್ಮೂಲದ ಮೇಲೆ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ರಾಜ್ಯದೋರು ಹಕ್ಕು ಸಾಧಿಸಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದಾಗ ತಾನೆ ವಿವಾದ ಹುಟ್ಟೋದು? ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಯೋದು ಅಂದ್ರೆ ‘ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡ್ತೀವಿ - ನೀವೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಿ. ನಾವೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಳುಸ್ಕೊತೀವಿ - ನೀವೂ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ' ಅನ್ನೋದು. ಈ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಾನಾ ಯಾಕಪ್ಪಾ ಹೇಳಬೇಕಾಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದ ಇಂದಿನ ಸರ್ಕಾರ ಬಹುಶಃ ಸಂಧಾನ ಅಂದ್ರೆ ನೆರೆಯವರ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಕುಳಿತು ನಾಡಿನ ಹಿತ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಾನ ಅವರುಗಳ ಪದತಲಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಅಂದುಕೊಂಡಿರೋ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತೆ.

ಕೊಡೋದೇನು? ಪಡ್ಯೋದೇನು?

`ನೀವು ಕುಡಿಯೋ ನೀರಿಗೆ ನಾವು ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗೆ ನೀವು ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಬೇಡಿ' ಎನ್ನುತ್ತಿರೋ ಮಾತಿನ ಹಿಂದೆ ಎಂಥಾ ಅಪಾಯ ಇದೆ ನೋಡಿ. ಇದರಿಂದ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕುಡಿಯೋ ನೀರಿನ ಯೋಜನೆಗೆ ನಾವು ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅಂತಾ ಸರ್ಕಾರವೇ ಒಪ್ಪಿಕೋತಾಯಿದೆ. `ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಕ್ಕೆ ನೀವು ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಆಗ ನಿಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನೀವು ಕುಡಿಯೋ ನೀರಿನ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅಡ್ಡಿ ಇಲ್ಲಾ' ಅಂತಾ ತಾನೆ ಇವರು ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದು. ಸರ್ಕಾರದ ನಿಲುವು ಮಾತ್ರಾ `ಹೊಗೇನಕಲ್ ಯೋಜನೆಗೆ ನಮ್ಮ ತಕರಾರು ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು, ಗಡಿ ಒತ್ತುವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲಾ, ಇದ್ದರೂ ಅದು ಆದ್ಯತೆಯ ವಿಷಯವಲ್ಲಾ' ಅನ್ನೋ ಹಾಗಿದೆ. ಈ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಂಧಾನಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳೋದು ಕರ್ನಾಟಕವೇ ಹೊರತು ತಮಿಳುನಾಡಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಇಂದಿನ ಈ ಉದ್ದೇಶಿತ ಸಂಧಾನ ಸೂತ್ರ `ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಆಗ ನಮ್ಮ ನೆಲವನ್ನು ನೀವು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಒತ್ತುವರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಡಿಯೋನೀರು ಯೋಜನೆ ಮಾಡಲು ನಾವು ಬಿಡ್ತೀವಿ' ಅಂದ ಹಾಗಿದೆಯಲ್ಲಾ ಗುರೂ!

ವಿವಾದದಲ್ಲಿರೋ ಸೂಕ್ಷ್ಮ!

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಕಾಲದ ಟ್ರೋಪ್‍ಶೀಟ್ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಹೊಗೇನಕಲ್ ತನಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಅಂತಾ ತಕರಾರು ಮಾಡ್ತಿದೆ. ಇದು ಸರಿಯಲ್ಲಾ... ಅನ್ನೋದು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ನಿಲುವು. ಇದರಲ್ಲಿ ಈ ಟ್ರೋಪ್‍ಶೀಟ್ ಯಾವ್ದೋ ಓಬಿರಾಯನ ಕಾಲದ್ದು ಅನ್ನೋ ಒಳದನಿ ಕೇಳುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಈ ಓಬೀರಾಯನ ಸೂತ್ರಾ, 1924ರ ಮೈಸೂರು-ಮದ್ರಾಸಿನ ಕಾವೇರಿ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯ ಆಗಲ್ವಂತೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ 1947ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಿಕ್ಕಕೂಡಲೇ 1924ರ ಒಪ್ಪಂದ ಸಹಜವಾಗಿ ರದ್ದಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತೆ ಪಾಪ!
1997ರಲ್ಲೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರ ಈ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿವೆ. ತಮಿಳುನಾಡು ಕರ್ನಾಟಕವು ಮೇಕೆದಾಟಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಕಾನೂನು ತೊಡಕು ಒಡ್ಡಲ್ಲ, ಕರ್ನಾಟಕ ಹೊಗೇನಕಲ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಅಂದಿನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬರಲಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕ ತಕರಾರು ಮಾಡೋದು ತಪ್ಪು ಅನ್ನೋ ಪ್ರಚಾರಾನೂ ನಡೀತಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ವಿರೋಧ ಅಂದಿನ ಒಪ್ಪಂದದ ಉಲ್ಲಂಘನೇನಾ? ಸರ್ಕಾರವೇ ಇಂಥಾ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗ್ತಿದೆ. 1997ರ ಒಪ್ಪಂದದ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದೋರಿಗೆ ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಇನ್ಯಾವ ಹೊಸಸಂಧಾನದ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಇಡ್ತಿದೆ ಅಂತಾ ಗೊಂದಲ ಆಗೋದು ಸಹಜಾನೆ ಆಗಿದೆ.

ಸಮಗೌರವದ ಸಂಧಾನ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ!

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಡಿಎಂಕೆಗೆ ಹೇಗೆ ವಿವಾದ ಬಗೆಹರಿಸಿದ ಗೌರವ ದಕ್ಕುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಕೊಡುತ್ತಾ, ಚಿನ್ನತಂಬಿ ಪೆರಿಯತಂಬಿ ನಾಟಕ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ, ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಜನರ ಕಿವಿ ಮೇಲೆ ಲಾಲ್‍ಬಾಗ್ ಇಡೋ ಪ್ರಯತ್ನಾನಾ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಿಲುವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಾವು ಅಂದು ಒಪ್ಪಿದ್ದ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಯೋಜನೆಗೆ ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ವಿರೋಧ ಇಲ್ಲ. ಆ ಒಪ್ಪಂದದಂತೆಯೇ ತಮಿಳುನಾಡು ಕೂಡಾ ಮೇಕೆದಾಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗೆ ತಕರಾರು ಮಾಡದಿರಲಿ. ನಾವು ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಯೋಜನೆಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡುವುದು ಬೇಡ.
ಆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಈ ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ನೆಲವನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಗಡಿಯನ್ನು ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಸರ್ವೇ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ನಿಲುವಾಗಲಿ. ಸಂಧಾನದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಈ ಸರ್ವೇ ಬೇಕಾದರೆ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಡೀಲಿ ಅನ್ನೋದಾಗಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆಯ ವಿಷಯ ನೀರು ಬಳಕೆಯದ್ದಲ್ಲ, ಗಡಿ ಅತಿಕ್ರಮಣದ್ದು ಅನ್ನೋದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಮರೆಯದಿರಲಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಂಧಾನದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೆ ನಡೆಯೋದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಶರಣಾಗತಿಯೇ, ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳೋದು ಕರ್ನಾಟಕವೇ ಅನ್ನೋದಾಗುತ್ತೆ.

ಸಾಕು ಪ್ರತಿಮೆಯ ಉಪಮೆಯ ನಾಟಕ!

ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ವಿವಾದವನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿದಂತೆ ಇದನ್ನೂ ಬಗೆಹರುಸ್ತೀವಿ ಅಂತಾ ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳ್ಕೊಳ್ಳೋ ಮೂರ್ಖತನಾನ ನಿಲ್ಲುಸ್ಲಿ. ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ, ಎರಡೂ ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವಿನ ಹತ್ತಾರು ವಿವಾದಗಳಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಿಸಿ "ಪ್ರತಿಮೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಸೌಹಾರ್ದ ಹೆಚ್ಚಿತು" ಅನ್ನೋ ಬೂಟಾಟಿಕೆಯ ಆತ್ಮವಂಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಿರೋ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರ ಅರಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷಾ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಪ್ರಯೋಜನ ಸಿಗಲು, ತನ್ನಗೆ ಸಂಬಂಧವೇ ಇರದಿದ್ದರೂ ತೊಡಕುಂಟು ಮಾಡ್ತಿರೋ ಕಿತಾಪತಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ವಾಪಸ್ಸು ತೆಗೆಸದಿರುವುದು ಸೌಹಾರ್ದತೆ ಹೆಚ್ಚಿಸೋ ಕ್ರಮವೇನು? ತಮಿಳುನಾಡು, ಹೊಗೇನಕಲ್ ಜಂಟೀ ಸಮೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಪ್ಪಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿ, ಈ ಯೋಜನೆಯ ಕಾಮಗಾರಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ನೆಲಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಸೌಹಾರ್ದತೆ ಹೆಚ್ಚಿಸೋ ಕ್ರಮವಲ್ಲವೇನು? ಇದೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ಆಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಇವತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋ ಹಾಗೆ ಸಂಧಾನಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗೋದು ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಶೋಭೆ ತಂದೀತೇನು? ಸರ್ಕಾರ 1997ರ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೂ ಇಂದಿನ ಸಂಧಾನಕ್ಕೂ ಇರೋ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಏನು ಅಂತಾ ಜನಗಳ ಮುಂದೆ ಇಡೋ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ತೋರಿಸಲಿ ಗುರೂ! ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮಾಡ್ಬೇಕಾದ ಒಂದು ಕೆಲ್ಸ ಇದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು - ಇಡೀ ಹೊಗೇನಕಲ್ ಯೋಜನೆ ಧರ್ಮಪುರಿ ಭಾಗದ ಫ್ಲುರೋಸಿಸ್ ಅನ್ನೋ ಪೀಡೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿರೋ ಜನಕ್ಕೆ ಶುದ್ಧ ಕುಡಿಯೋ ನೀರು ಒದಗಿಸೋ ಮಾನವೀಯ ಯೋಜನೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾಗಿರೋ ರಾಕ್ಷಸ - ಅನ್ನೋ ಅಪಪ್ರಚಾರ ಮಾಡ್ತಿರೋದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ನಿಲುವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಇವರು ಮಾಡ್ತಾರಾ? ಇವ್ರಿಂದ ಆಗುತ್ತಾ? ಗುರೂ!!!

ಹೊಗೇನಕಲ್ಲಿಗೇ ಹೊಗೆ!

ಹೊಗೇನಕಲ್ಲು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು 2008ರಲ್ಲೇ ಶಂಕುಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿತ್ತು. ಇದು ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಗಡಿ ಒತ್ತುವರಿ ಸಮಸ್ಯೆ. ಆವತ್ತಿನಿಂದ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಏನೇನು ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ? ಅಂತಾ ನೋಡಿದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕಂಬಳಿ ಎಲ್ಲಿತ್ತೋ ಅಲ್ಲೇ ಇದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು ಮಾತ್ರಾ ನೀವು ಏನಾರಾ ಬೊಗುಳ್ಕೊಳ್ಳಿ ನಾವು ಮಾತ್ರಾ ಕಾಮಗಾರಿ ಮಾಡ್ತಾ ಇರ್ತೀವಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕೆಲಸ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮಾತ್ರಾ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮ ತೊಗೊಳ್ತಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಪೆರಿಯಣ್ಣನ ಮಾತು ಮೀರಿ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಬಾರದೆಂದೋ, ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಸೌಹಾರ್ದತೆ ಹಾಳಾದೀತು ಎಂದೋ ಚಿನ್ನತಂಬಿ ಸುಮ್ಮನಿರಬಹುದು... ಹೀಗೇ ಇದ್ದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಇದೇ ಚಿನ್ನತಂಬಿ ಹೊಗೇನಕಲ್ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಯೋಜನೆಯನ್ನು (ತಮಿಳು)ನಾಡಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಉದ್ಘಾಟನೆ ಮಾಡಿಬಂದರೂ ಬರಬಹುದು ಎಂಬುದು ಜನರಾಡುತ್ತಿರೋ ಮಾತು. 2008ರಲ್ಲಿ ಏನ್‌ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಹೊಗೇನಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೊಗೆ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಸ್ತುತ. ಓದಿ - ಸಂಪಾದಕ


ಹೊಗೇನಕಲ್ಲಿಗೇ ಹೊಗೆ!


ಕನ್ನಡಿಗರೇ... ಲಗೂ ತಯಾರಾಗ್ರೀಪಾ! ನಮ್ಮ ಹೊಗೆನಕಲ್ ನಡುಗಡ್ಡೆಗೆ ಎಳ್ಳು ನೀರು ಬಿಟ್ಟು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಹೊಗಿ ಹಾಕಾಕ. ಮೊನ್ನಿ ಮೊನ್ನಿ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ ತಮಿಳನಾಡಿನ ಸರ್ಕಾರ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯಿಂದ ಕುಡಿಯು ನೀರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಸ್ಥಾವರ ಯೋಜನೆಗೆ ಶಿಲಾನ್ಯಾಸ ಮಾಡೇತಿ. ಇನ್ನೂ ನಾವು ಕೈ ಕಟಕೊಂಡು ಕುಂತ್ರ ಪೂರ್ತಿ ಹೊಗೆನಕಲ್ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಪಾಲಾಗೊದನ್ನ ತಪ್ಪಸಾಕ್ ಸಾಧ್ಯನೇ ಇಲ್ಲ.


ಹೊಗೆನಕಲ್ ನಮ್ಮದು


ಮೊನ್ನಿ ವಿ.ಕ ಹೇಳುದನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡ್ರಿ:
ಕಾನೂನು ಪಂಡಿತರು ಹೇಳು ಪ್ರಕಾರ ಹೊಗೆನಕಲ್ ಪೂರ್ತಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು, ಹಿಂದಿನ ಮದ್ರಾಸ್ ಸರ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದ ನಕ್ಷೆದಾಗೂ ( ಟ್ರೋಪ ಶೀಟ್) ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಐತಿ. ಆದ್ರ ತಮಿಳ್ನಾಡಿನ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಕಡಿ ಇರೂ ನಕ್ಷೆ ತೋರ್ಸಾಕ್ ಬಿಲಕುಲ್ ತಯಾರಿಲ್ಲ!
ಹೊಗೆನಕಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯರ ಹೆಸರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿನಾಗ್ ಐತ್ರಿ.
ಹೊಗೆನಕಲ್ನಾಗ್ ಏನರಾ ಎಪರಾ ತಪರಾ ನಡೀತಂದ್ರು, ಅದು ದಾಖಲಾಗುದು ನಮ್ಮ ಮಲೆ ಮಹದೇಶ್ವರ್ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆದಾಗರೀ.
ಅಲ್ಲಿ ಮಂದಿ ಕೈಯ್ಯಾಗಿರೂದು ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಕೊಟ್ಟಿರು ಪಡಿತರ ಚೀಟಿ ರೀ.
ಅಷ್ಟ ಅಲ್ರಿ, ಗಡಿ ವಿವಾದ ಸಂಬಂಧ ಅರ್ಮುಗಂ ಅನ್ನೋರು ಹಾಕಿದ್ದ ಕೇಸನ್ನ " ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುದಿಲ್ಲ" ಅಂತ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕ ವರ್ಗ ಮಾಡೇತ್ರಿ.

ಮ್ಯಾಲಿನ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಏನ್ ಹೇಳತೇತಿ ಅಂದ್ರ ಹೊಗೆನಕಲ್, ನಮಗ ಸೇರಿರೂ ಜಗಾರೀ. ಅಂತದ್ರಾಗ್ ತಮಿಳುನಾಡು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಾಗ ಸರ್ಕಾರ ಇಲ್ಲದ ಹೊತ್ತು ನೋಡಿ ಹೊಂಚು ಹಾಕಿ ಚಲೋತಂಗ ನಮಗ ಟೋಪಗಿ ಹಾಕಾಕ್ ನಿಂತೆತಿ ನೋಡ್ರಿ. ಈ ಪರಿ ಮರಾಮೋಸದ ಪ್ಲಾನ್ ಸಣ್ಣದಿಲ್ರಿ... 1956ರಾಗ ರಾಜ್ಯ ವಿಂಗಡಣೆ ಆದಾಗ್ ನಮಗ ಮೋಸ ಆಗಿ ಹೊಗೆನಕಲ್ ನ ಒಂದು ಭಾಗ ತಮಿಳುನಾಡಿಗ ಸೇರ್ಕೊಂಡ್ತು. ಈಗ ನೋಡಿದ್ರ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡ್ತೇನಿ, ರಸ್ತಿ ಮಾಡ್ತೆನಿ, ಅದು ಇದು ಅನ್ಕೊಂತ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ನೆಲಾನು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಾರ್ ರೀ.


ಏನ್ ಕಿಸಿಯಾಕ್ ಆಗತೆತಿ ಕಿಸಿರಿ ಅಂತ ಸೊಕ್ ಮಾಡ್ಯಾರ


ಈಗ ಕಾವೇರಿ ರಗಳಿ ನ್ಯಾಯಲಯದಾಗ್ ಇರಬೇಕಾರ ಯಾರ ಪರ್ಮಿಷನ್ನು ತಗೊಳ್ಳದೆ ಅಣಿಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಾಕ್ ನಿಂತಿರುದು ದೊಡ್ಡ ಮೋಸ. ಇದೆ ತಮಿಳುನಾಡು ನಮ್ಮ ಮಲೆ ಮಹದೇಶ್ವರ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕ ಬರು ಭಕ್ತರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ನೀರಿನಾಗ್ ಕುಡಿಯು ನೀರು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಾಕ್ ಒಂದ ಸಣ್ಣ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿದ್ರ ಲಬ ಲಬ ಬಾಯಿ ಬಡ್ಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕ ಕಲ್ಲ ಹಾಕ್ತ್ರಿ. ಈಗ ನೋಡಿದ್ರ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ತಮಿಳನಾಡು ಬಳಸಕೊಳ್ಳು ನೀರೆಷ್ಟು? ಅದು ಆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಗದಿ ಮಾಡಿರು ನೀರಿನ ಪಾಲನಾಗ್ ಐತೊ ಇಲ್ಲೊ ? ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಾಗ್ ಆಣೆಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟುದ್ರಿಂದ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ವನ್ಯ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಏನ್ ಅಪಾಯ ಆಗತೆತಿ ? ಅಂತಾರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೂಡಾ ಚರ್ಚಿ ಮಾಡಾರೇನ? ಉಹೂ.. ಒಂದೂ ಇಲ್ಲ. ಕಣ್ ಮುಚಗೊಂಡು ಯೋಜನಾ ಚಾಲೂ ಮಾಡ್ಯಾರ್ ರೀ. ’ನಾವು ಏನಾರ್ ಮಾಡ್ತೆವಿ, ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಾಗ್ ಏನ್ ಕಿಸಿಯಾಕ್ ಆಗತೆತಿ? ಕಿಸಿರಿ ನೋಡೇ ಬಿಡ್ತೆವಿ’ ಅನ್ನೋರ ಹಾಗೆ ಸವಾಲ್ ಮಾಡೊ ಹಂಗ ನಡ್ಕೊಂಡಾರ್ರೀ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರನೆ ಅವರ ಕೈಯಾಗ್ ಇರಬೇಕಾದ್ರ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಭಯ?

ತಮಿಳರು ಭಾರತಿಯರೇ, ತಮಿಳುನಾಡು ಭಾರತವೇ

ತಮಿಳರು ಭಾರತಿಯರೇ, ತುಸಾ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಕಾವೇರಿ ನೀರು ಅವರು ತಗೊಂಡ್ರ ಏನ್ ತಪ್ಪು? ಅವರು ಉದ್ಧಾರ ಆದ್ರ ಏನ್ ಸಮಸ್ಯೆ ಅನ್ನು ಮಂದಿಗೆ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಉದ್ಧಾರ ಆಗ್ಲಿ, ನಾವು ಖುಷಿ ಪಡೋಣು, ಆದ್ರ ನಮ್ಮ ನೆಲ, ಜಲ ಕಬಳಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಮಂದಿ ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಿ ಅವರು ಉದ್ಧಾರ ಆಗ್ಲಿ ಅಂದ್ರ ಸುಮ್ಮ ಗಪ್ ಕುಂಡರಾಕ ನಮಗೇನ್ ಹುಚ್ಚ ನಾಯಿ ಕಡದಿಲ್ಲ. ಎರಡೂ ಮಂದಿ ಭಾರತಿಯರೇ, ಏನಿದು ಕನ್ನಡ ತಮಿಳು ಅಂತ ಬೇಧ-ಭಾವ ಅನ್ನು ಮಂದಿ ತಮ್ಮ ಮನ್ಯಾಗಿನ ಒಂದು ಕೋಣೆ ತಮಿಳನಿಗೋ ಬಿಹಾರಿಗೋ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡು ಅಂದ್ರ ಕೊಡತಾರೆನ್? ಅಷ್ಟ್ಯಾಕ ಪಕ್ಕದ ಮನಿಯಾತಂಗ ಕೊಡ್ತಾರೇನೂ? ಇದಕ್ಕೆ ಕೊನೆ ಹೆಂಗ್? ಭಾರತ ಅನ್ನೋದು ಭಾಷಾವಾರು ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ, ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಜನಕ್ಕೂ, ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕಿರಬೇಕು, ಈ ರೀತಿ ಹಿಂದಿಯವರಿಗೆ, ತಮಿಳರಿಗೆ ಒಂದು ನ್ಯಾಯ , ಬ್ಯಾರೆ ಮಂದಿಗೆ ಒಂದು ನ್ಯಾಯ ಅಂದ್ರೆ ಆಗುದಿಲ್ರಿ. ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ರೊಟ್ಟಿ ಕಿತ್ಕೊಂಡು, ನಮ್ಮನ್ನ ಉಪವಾಸ ಕೆಡವಿ, ನಮ್ಮ ಮುಂದ ಕುಂತು, ಎಣಗಾಯಿ ಪಲ್ಲ್ಯ ಹಚ್ಚಕೊಂಡ ತಿಂದು " ಬಾಳ್ ಚಲೋ ಇತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗ, ಖರೇನು ನೀನು ಭಾರತೀಯ ಅಂತ ಸಾಬೀತು ಮಾಡಿದಿ" ಅಂತ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ತಗೊಳ್ಳಾಕ್ ನಾವೇನು ಹುಚ್ಚರಲ್ರಿ. ಇಂಥ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನ ಖಂಡ ತುಂಡ ವಿರೋಧ ಮಾಡಿ, ನಮ್ಮ ನೆಲ ಜಲ ರಕ್ಷಸ್ಕೊಬೇಕು ಅಂದ್ರ ನಮಗ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಆಗಿ ಬೇಕಾಗಿರೋದು ನಮ್ಮ ನಾಡು ನುಡಿ ಬಗ್ಗ ಕಾಳಜಿ, ಬದ್ಧತೆ ಇರುವಂತ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಚಿಂತನಾ ರೀ. ನೀವೇನ್ ಅಂತಿರಿ ಗುರುಗಳೇ?

ಕಾವೇರೀನ ಸಮುದ್ರದ ಪಾಲು ಮಾಡಾಕ ನಮ್ಮ ಕಡಿಯಿಂದ ಕಸಗೊಂಡ್ರನಾ?

ಎರಡು ವರ್ಷದಾಗ ಪುಗಸಟ್ಟಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕ ತಮಿಳುನಾಡಿಂದ ಹೊಂಟಿರೋ ಕಾವೇರಿ ನೀರು 500 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಅಂತ 15ನೇ ಅಕ್ಟೋಬರ ತಾರೀಕಿನ ಕನ್ನಡಪ್ರಭದ ವರದಿ ಹೇಳಾಕ್ ಹತ್ತೈತ್ರೀಯಪ್ಪಾ. ವರ್ಷಕ್ಕ ಬರೋಬ್ಬರಿ 250 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರು ಉಣಾಕ ಉಡಾಕ ಇಲ್ಲದಾಂಗ ಸಮುದ್ರ ಸೇರಕ್ ಹತ್ತೈತಿ ಅಂದ್ರ ಯಾರಿಗ್ ತಾನ ಹೊಟ್ಟಿ ಉರಿಯಂಗಿಲ್ರೀ?

ಮೊನ್ನಿ ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಮಂಡಲಿ ಮಂದಿ ಕೊಟ್ಟಿರೋ ಕಡೀ ತೀರ್ಪಿನಾಗ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಪಾಲು 419 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರಾದರ ನಮ್ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ ಸಿಗೋದು 270 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ. ಅಂದರ, ಈ ತಮಿಳುನಾಡು ಮಂದಿ ಸುಖಾಸುಮ್ನೆ ಸಮುದ್ರಕ್ಕ ಸೋರಿಕಿ ಮಾಡ್ತಿರೋದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಂದು ವರ್ಷದ್ ಬಾಬ್ತು ಆಗಿರೋ 250 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಯಷ್ಟು ನೀರನ್ನ ಗುರು!

ಈ ಪರಿ ಚೆಲ್ಲೋ ನೀರು ಉಳೀತಂದ್ರ ನಮ್ಮ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿದಂಗೇ ಆತಲ್ಲೋ ಗುರು?

ತಮಿಳು ಮಂದಿ ಭಾಳ ನೀರು ಕೇಳಾಕ್ ಹತ್ತಾರ ಗುರು!

ಕಾವೇರಿ ನದಿಯಾಗ ಒಂದು ವರ್ಷದಾಗ ಹರಿಯೋ ನೀರು ಅಜಮಾಸು 740 ಟಿಎಂಸಿ ಐತಿ. ತಮಿಳುನಾಡು ವರ್ಷಕ್ 566 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರು ಬೇಕಂತೈತಿ. ತಮಿಳುನಾಡಾಗ್ ಹುಟ್ಟಿ ಕಾವೇರಿಯಾಗ ಕೂಡೋ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ 252 ಟಿಎಂಸಿ ಅಷ್ಟ್ ಐತಿ. ಅಂದ್ರ ತಮಿಳುನಾಡಾಗ್ ಹುಟ್ಟೋ ಅಷ್ಟೂ ನೀರು ಸಮುದ್ರದ ಪಾಲೇ ಆದಂಗ್ ಆತಲ್ರೀಪಾ! ಏನ್ ಅನ್ಯಾಯಾ ಗುರು!

ನೀರು ರಗಡ್ ಬಂದು ನದಿ ತುಂಬಿ ಉಳಕಿ ನೀರು ಸಮುದ್ರಕ್ ಹೋದ್ರ ಏನ್ ತ್ರಾಸು ಅಂತೀರೇನ್ರೀಪಾ? ಹೀಂಗಾ ಪೋಲಾಗೋ ನೀರಿನ ಒಂದೊಂದು ಹನಿನೂ ಸರೀಗ್ ಬಳಸ್ಕೊಂಡ್ರ, ಅಂಥ ಒಂದ್ ಛಲೋ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕ ನಾವ್ ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ್ ಬಂದ್ವೂ ಅಂದ್ರ ಈ ನೀರು ಹಂಚಿಕಿ ಕಿತ್ತಾಟ ಇರಂಗೇ ಇಲ್ಲಾ ಅನ್ನಿಸ್ತೈತಿ. ಖರೀ ಅಂದ್ರಾ... ಸಮುದ್ರಾ ಸೇರಾಕ್ ಹತ್ತಿರೋ ಈ 250 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರೇನು ಸಮುದ್ರದ ದಡದಾಗ್ ಹುಟ್ಟೋದಲ್ಲ. ಕಾವೇರಿ ನದಿ ಕೂಡಾ ನಡನಡಕ್ಕ ಸೇರ್ಕೊಂತಾ, ಹರಕೊಂತಾ ಬರೂದು. ಈ ನೀರನ್ನ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೀರಿಲ್ಲದ ಕಾಲದಾಗ ಬಳಸಿಕೊಂಡ್ರಾ, ನಾವಿಬ್ರೂ ಬಡ್ದಾಡೋದು ತಪ್ಪತೈತಿ ಗುರು!

ಆಷ್ಟು ಕೇಳೋ ಮಂದಿ 340 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಾಕ ಹತ್ತಾರ!

ತಮಿಳುನಾಡಾಗ ಭೂಮಿ ಒಳಗಿರೋ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ 150 ಟಿಎಂಸಿ, ಕೊಲೆರೂನ್ ಅಣಿಕಟ್ಟಿ ಸೋರಿಕಿ 102 ಟಿಎಂಸಿ, ಟೈಲ್ ಮತ್ತ ರೆಗ್ಯುಲೇಟರ್ ಸೋರಿಕಿ 88 ಟಿಎಂಸಿ, ಅಂದಾಜು ಮಳೀನೀರು 50 ಟಿಎಂಸಿ... ಹೀಂಗ ಖಾಲಿ ಕಳ್ಕೊಳೋ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ 340 ಟಿಎಂಸಿ. ಈ ಪರೀ ನೀರ್ ಸೋರಿಕಿ ಆಗೂದನ್ನ ಖರೇನಾ ತಪ್ಪುಸಿದ್ರ ತಮಿಳುನಾಡು, ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಾಣ ಹಿಂಡಿ ನೀರು ಬಸಿಯೋದು ತಪ್ತೈತಿ. ಹಾಲು ಕೊಡೋ ದನದ್ ಮೊಲಿಯಾಗ ರಕ್ತ ಹಿಂಡೋದ್ ತಪ್ತೈತಿ!

ಎರಡೂ ಕಡೀ ಮಂದಿ ನೀರು ಚೆಲ್ಲೋ ಬದಲು ಕೂಡಿಡೋದ ಪರಿಹಾರ

ನಮ್ ಕರ್ನಾಟಕದಾಗ ಮ್ಯಾಕೀದಾಟು ಅನ್ನೂ ಕಡೀ ಕಟ್ಟೋಣು ಅಂತ ಇರೋ ಅಣಿಕಟ್ಟಿ ಕಟಗೊಂಡ್ರ, ತಮಿಳು ನಾಡು, ಕರ್ನಾಟಕ ಎರಡೂ ಕಡೀ ಕಾವೇರಿ ನದೀ ಹರಿಯೋ ದಾರೀಮಟ ಈಟೀಟೇ ಸಣ್ಸಣ್ಣ ಅಣಿಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕಟಗೊಂಡ್ರಾ, ಹಾಂಗ್ ಆ ನೀರನ್ನ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡರಾ ಈ ತಲೀನೋವು ಹೋಗಂಗಿಲ್ಲೇನು?

ಈ ನೀರು ಹಂಚಿಕಿ ರಾಜ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ ಅನ್ನೂ ಬದಲು ತಾಲೂಕವಾರು ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡುದ್ರಾ ಛಲೋ ಅಲ್ಲೇನು? ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶದಾಗ ಹುಟ್ಟೋ ನೀರನ್ನ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಕೂಡಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಳ್ಸೋ ಪದ್ದತಿ ಛಲೋ ಅನ್ನುಸ್ತೈತಿ... ಏನಂತೀ ಗುರೂ?
ತಮಿಳುನಾಡಾಗ ಕಾವೇರಿ ನದಿಗೆ ಇರೋದು ೯೩ ಟಿಎಂಸಿ ನೀರು ಹಿಡ್ದಿಡೋ ಮೆಟ್ಟೂರು ಅಣಿಕಟ್ಟಿ ಒಂದಾ. ಮತ್ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದಾಗ್ ಇರೋ ಕೆ.ಆರ್.ಎಸ್ ನಾಗ ಹಿಡುಸೋದು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೇನೆ. ಅವೆರಡೂ ತುಂಬಿ ತುಳಕಾಕ್ ಹತ್ತದ್ರಾ ಮ್ಯಾಗಿಂದೆಲ್ಲಾ ಖರೇ ಸಮುದ್ರದ ಪಾಲಾಕ್ಕೈತಿ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತ ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮಾತುಕತಿ ಬಾಗ್ಲಾ ಮತ್ ತಗೀಬೇಕು. ಎರಡೂ ಕಡೀ ನೀರಾವರಿ ತಜ್ಞರನ್ನು ಎದ್ರಾಬದ್ರಾ ಕುಂಡ್ರುಸಿ ಮಾತುಕತಿ ಆಡಬೇಕು. ಪರಿಹಾರ ಕಂಡ್ಕೋಬೇಕು. ಇದ್ ಆಗೂಣಿಲ್ಲಾ ಅನ್ನೂದಾದ್ರ, ದಿಲ್ಲಿಯಾಗಿನ ನಮ್ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ, ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗ ನೀರು ಹಂಚಿಕೀನಾ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ರೂಪಿತವಾದ ಸೂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲ, ನಮ್ಮ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ರಾಜ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡೂಕಿನ ನದಿ ನೀರಿನ ತಗಾದಿ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಕ್ಕ ಒಂದ್ "ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲನೀತಿ"ನ ಹುಟ್ ಹಾಕ್ಬೇಕು. ಏನಂತೀ ಗುರು?

ಕೊನೀ ಹನಿ
ದೇಶ ದೇಶಗಳ ಮಧ್ಯದಾಗೇ, ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕಿ ಒಪ್ಪಂದ ಸಾಧ್ಯ ಆಗೋಣಿರೂವಾಗ, ಒಂದೇ ದೇಶದ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ತಗಾದೀಗೂ ಒಂದ್ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳೋದು ತ್ರಾಸ್ ಆಗಂಗಿಲ್ಲಾ ಅನ್ಸತೈತಿ ಗುರು! ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳು ತುಸಾ ಮನಸ್ ಮಾಡಬೇಕ್ ಅಷ್ಟೆ.