ಹಿಂದೀಹೇರಿಕೆಗೆ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ!

(ಫೋಟೋ ಕೃಪೆ: ಉದಯವಾಣಿ ಈ ಪತ್ರಿಕೆ)

"ಹಿಂದೀ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರಭಾಷೆ, ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಭಾಷೆ, ದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹಿರಿಮೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯ ಉಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ಹೊಂದಿದೆ" ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳಾಡಿಯಾದರೂ ಸರಿ ಹಿಂದೀಯನ್ನು ಹರಡಬೇಕೆನ್ನೋ ಹಂತಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆಂಬ ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವಂತೆ... ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಟೋಲಿಕ್ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಪೊರೇಶನ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ೨೦೧೩ರ ಹಿಂದೀ ದಿವಸ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಅಮರ್‌ಲಾಲ್ ದೌಲ್ತಾನಿ ಎಂಬ ಕಾರ್ಪೋರೇಶನ್ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಮಾತಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಸುಳ್ಳಿನ ಸರಮಾಲೆ!

ಹೀಗೆ ಹಿಂದೀ ದಿವಸ್ ಎನ್ನುವ ಆಚರಣೆಗೂ, ಬ್ಯಾಂಕುಗಳೆಂಬ ಹಣಕಾಸು ವಹಿವಾಟಿನ ಉದ್ದೇಶದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೂ ಏನು ಸಂಬಂಧವೆನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡುವುದು ಸಹಜ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಕರಣವಾದ ಮೇಲೆ ಅವು ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಾದ ನಂತರ, ಅಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತದ ಭಾಷಾನೀತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತದೆ, ರಾಜ್‌ಭಾಷಾ ಇಲಾಖೆ. ಅಂತೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ಹಿಂದೀಯಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಉತ್ತೇಜಿಸಿ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹಿಂದೀ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಭಾರತೀಯರೆಲ್ಲಾ, ಅವರು ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯವರಾದರೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ದಿವಸ, ಯಾವುದಾದರೂ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ, ಯಾವುದಾದರೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರಲೇಬೇಕು. ಆಗಾದರೂ ಅವರಿಗೆ ಹಿಂದೀಯನ್ನು ಕಲಿಸೋಣ ಎನ್ನುವ ದೂರದ ದುರಾಲೋಚನೆಯೇ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಪದ ಎಂದು, ಒಂದು ಹಿಂದೀ ಪದವನ್ನು ಕಲಿಸುವಂತೆ ಬೋರ್ಡಿನ ಮೇಲೆ ಬರೆದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣುವಂತೆ ಹಾಕುವುದಾದರೂ ಏಕೆ? ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಜನರ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಂದೀ ಹೇರಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿರುವ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದವರು ನಾಳೆ ಮಸಣದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಹಿಂದೀಯಲ್ಲೇ ತುಂಬಬೇಕು ಎಂದು ಮಾಡಿದರೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಹುಟ್ಟಿದವರೆಲ್ಲಾ ಸಾಯಲೇಬೇಕು. ಅವರ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಸಂಸ್ಕಾರವಾಗಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ!? ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯರಿಗೂ ಹಿಂದೀ ಕಲಿಸಿಬಿಡಬಹುದಲ್ಲಾ!?

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಭಾರತದ ಹುಳುಕಿನ ತಾರತಮ್ಯದ ಈ ಭಾಷಾನೀತಿ ಬದಲಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವರು ಇನ್ನಾದರೂ ದನಿ ಎತ್ತಬೇಕಾಗಿದೆ. ನೀವೂ ನಮ್ಮೊಡನೆ ದನಿಗೂಡಿಸುವುದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆಯ ಭಾಷಾನೀತಿಯನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಈ ಪಿಟಿಷನ್ನಿಗೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿರಿ! ಹಿಂದೀ ಹೇರಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ದನಿ ಎತ್ತಿರಿ!

ರೈಲ್ವೇ ಉದ್ಧಟತನಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಹುಳುಕಿನ ಭಾಷಾನೀತಿಯೇ ಕಾರಣ!

ನೈರುತ್ಯ ರೈಲ್ವೇ ವಲಯದ ಕೇಂದ್ರಕಚೇರಿ ಇರೋದು ನಮ್ಮ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ... ಈ ವಲಯದ ಹರವು ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲಾ ರೈಲುಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಕೇಂದ್ರ ರೈಲ್ವೆ ವಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ, ದಕ್ಷಿಣ ವಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಮೈಸೂರುಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ೨೦೦೩ರಲ್ಲಿ ಈ ನೈರುತ್ಯ ರೈಲ್ವೇ ವಲಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲಾಯಿತು. ಈ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದೇಶ ಕನ್ನಡನಾಡು. ಆದರೆ ಈ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲಾ ಎನ್ನಬಹುದು. ರೈಲ್ವೇ ಟಿಕೆಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲಾ. ರೈಲ್ವೇ ಮುಂಗಡ ಕಾಯ್ದಿರುಸುವಿಕೆಯ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ರೈಲಿನ ಬೋಗಿಗಳ ಮೇಲೆ ರೈಲು ಹೊರಡುವ ಅರ್ಧಗಂಟೆ ಮೊದಲು ಅಂಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾವ ಬೋಗಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೆಸರಿದೆ ಎಂದು ಹುಡುಕುವವರಿಗೆ ಕನ್ನಡವೊಂದೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ದೇವರೇ ಗತಿ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಪಟ್ಟಿ ಹಿಂದೀ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೀಷಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರಾ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ರೈಲಿನ ಒಳಗಡೆಯಿರುವ ತುರ್ತು ನಿರ್ಗಮನದಲ್ಲೂ ಹಾಗೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಯಾಕಪ್ಪಾ ಹೀಗೇ? ಕನ್ನಡದವರಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಯಾಕೆ ಕೊಡೋದಿಲ್ಲಾ ನೀವು? ಎಂದು ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ  ಮಾಹಿತಿ ಕೋರಿಕೆ ಅರ್ಜಿಗೆ, ಇಲಾಖೆಯವರು ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಉತ್ತರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ:

ಯಾಕೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಡಲಾಗದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನೈರುತ್ಯ ರೈಲ್ವೇ ಮಂದಿ ಹೇಳಿರುವುದು "ಕಾಯ್ದಿರಿಸದ ಚೀಟಿಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಯಾವುದೇ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಕೊಡಲಾಗುವುದರಿಂದ ಪ್ಯಾನ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಭಾಷೆಗಳಾದ ಹಿಂದೀ/ ಇಂಗ್ಲೀಷುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು. ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ನಾಯಂಡಹಳ್ಳಿ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ರೈಲು ಹತ್ತಿ ಮಂಡ್ಯಕ್ಕೆ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಂಡುಕೊಂಡರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲಾ.. ಏಕೆಂದರೆ ನಾಯಂಡಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ನೀವು ದೆಹಲಿಗೂ, ದಿಬ್ರೂಗಡಕ್ಕೂ, ಅಮೃತಸರಕ್ಕೂ, ಇಂದೂರಿಗೂ, ಕೊಲ್ಕತ್ತಾಗೂ ಕೂಡಾ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ... ಹಾಗಾಗಿ ಹಿಂದೀ/ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರಾ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಇದೊಂದು ಅವಿವೇಕದ ಪರಮಾವಧಿಯ ಸಮರ್ಥನೆ ಎನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ?!

ಏನಿದು ಪ್ಯಾನ್ ಎಂದರೆ? ಆಕ್ಸ್‌ಫರ್ಡ್ ನಿಘಂಟಿನ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ಯಾನ್ ಎಂದರೆ "ಸಂಪೂರ್ಣ, ಒಟ್ಟಾರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ" ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಇಲ್ಲಿ ಹಿಂದೀ/ ಇಂಗ್ಲೀಷು ಅದು ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯರ ನುಡಿಯಾಗಿದೆ? ಸರಿಯಾದ ಏರ್ಪಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಹೊರಡುವ ಎಲ್ಲಾ ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಟಿಕೆಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸೂಚನೆಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ರೈಲ್ವೇ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ನೆಪವಾದ ಭಾರತದ ಯಾವ ರೈಲ್ವೇ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದರೂ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಡಬೇಕಿದ್ದರೆ ಆ ನಿಲ್ದಾಣವಿರುವ ರಾಜ್ಯದ ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡುವಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ಇದು ಸರಿಯಾದ ತ್ರಿಭಾಷಾಸೂತ್ರವಾದೀತು!

ನೈರುತ್ಯ ರೈಲ್ವೇ ಇಲಾಖೆಯವರು ಇದೀಗ ನೀಡಿರುವ ಉತ್ತರ ಕೈಲಾಗದವರು ನೀಡುವ ನೂರೆಂಟು ನೆಪದ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಇಂಥಾ ಉದ್ಧಟತನದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇ ಭಾರತದ ಹುಳುಕಿನ ಭಾಷಾನೀತಿಯಾಗಿದೆ. ಸಂವಿಧಾನವೇ ಹಿಂದೀಯವರಿಗೆ "ಈ ದೇಶ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದವರೆಗೆ ಇಡಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮದು, ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಆಳಿಕೊಳ್ಳಿ" ಎಂದು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟಿರುವಂತೆ ರೂಪಿಸಲಾಗಿರುವ ಭಾಷಾನೀತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ರೈಲ್ವೇಯವರಿಗೆ ಇಂಥಹ ಉದ್ಧಟತನದ ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ಆಗುತ್ತಿರುವುದು. ಈ ನೀತಿ ಬದಲಾಗಬೇಕಿರುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹಿಂದೀಯೇತರ ಜನಗಳ ಮೇಲಿನ ಈ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಸಮಾನತೆಯ ಕೂಗಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ದನಿಗೂಡಿಸಲು "ಭಾರತದ ಭಾಷಾನೀತಿ ಬದಲಾಗಬೇಕು" ಎನ್ನುವ ಈ ಪಿಟಿಷನ್ನಿಗೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿರಿ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹಿಂದೀ ಹೇರಿಕೆ!

ಈ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿರುವ ಫೋಟೋ ನೋಡಿರಿ. ಇದನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಮುಖ ಬಡಾವಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ಹಾಕಿರುವವರು ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷದವರು. ಶುದ್ಧಕನ್ನಡನಾಡಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧ ಹಿಂದೀಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ದದಾಗಿ ಅದೇನನ್ನೋ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ಫಲಕವನ್ನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ? ಹೋಗಿ ಬರುವ ದಾರಿಹೋಕರಿಗಾಗಿದ್ದರೆ ಇದನ್ನು ಜನರ ನುಡಿಯಾದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲಾ? ಏನು ಹೀಗೆ ಹಿಂದೀಯಲ್ಲಿ ಹಾಕುವ ಉದ್ದೇಶ? ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಕುವ ಜಾಹೀರಾತನ್ನು ಹಿಂದೀಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಔನ್ಸ್ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇಶಪ್ರೇಮ ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬಿಜೆಪಿಯವರು ಭಾವಿಸಿರಬಹುದೇನೋ? ಸಂಘ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೂಸೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾಪಕ್ಷವು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಹಿಂದೀವಾದಿಯೇ ಆಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಮೇಲಿನ ಫೋಟೋ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

ಹಿಂದೀ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದವರು. ಈ ಪಕ್ಷದ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತ ಶ್ರೀ ಮೋಹನ್‌ದಾಸ್ ಕರಮ್‌ಚಂದ್ ಗಾಂಧಿಯವರೇ ಹಿಂದೀಭಾಷೆಯ ಪ್ರಬಲ ಸಮರ್ಥಕರಾಗಿದ್ದರು. ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸಾಗಿದ್ದು ಸಹಜವಾಗಿದ್ದು ಅದೇ ಇಂದಿನ ಹುಳುಕಿನ ಭಾಷಾನೀತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇಂದೂ ಮುಂದುವರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ. ಈ ಫೋಟೋ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಸದಸ್ಯತ್ವದ ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಪುಟ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಸೇರುವವರೆಲ್ಲಾ ಈ ಕರಾರನ್ನು ಒಪ್ಪಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದರಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಸದಸ್ಯರು ಹಿಂದೀ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಬರೆದುಕೊಡಬೇಕು!

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಹಿಂದೀ ಹೇರಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂದು ಈ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ಅಂದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಭಾರತದ ಹುಳುಕಿನ ಭಾಷಾನೀತಿಯು ಬದಲಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಇದು ಈ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಂದ ತಂತಾನೆ ಆಗುವುದು ಕನಸಿನ ಮಾತು! ಈ ಕೆಲಸಗಳಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಜನರ ಮನದಾಶಯ ಇವುಗಳ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳಬೇಕು. ಜನರ ಈ ಸಮಾನತೆಯ ಒತ್ತಾಯದ ಕೂಗು ಈ ಪಕ್ಷಗಳ ರಾಜ್ಯಘಟಕಗಳು ಈ ದನಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೇಂದ್ರಕಚೇರಿಗಳಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸಬೇಕು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ಬನವಾಸಿ ಬಳಗವು ಆರಂಭಿಸಿರುವ ಸಹಿ ಸಂಗ್ರಹ ಅಭಿಯಾನದಲ್ಲಿ ತಾವೂ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಿ. ಈಗಾಗಲೇ ಎರಡು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಾಗರೀಕರು, ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಗಣ್ಯರು ಈ ಪಿಟಿಷನ್ನಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡನಾಡಿನಿಂದ ಎದ್ದಿರುವ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯದ ಕೂಗಿಗೆ ತಮ್ಮ ದನಿಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿರಿ.

ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದೀ ಹೇರಿಕೆ!

(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ)

ಹಿಂದೀ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಹೇರುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖಪಾತ್ರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ್ದು. ಈ ಪಕ್ಷದ ಶ್ರೀ ಮೋಹನ್‌ದಾಸ್ ಕರಮ್‌ಚಂದ್ ಗಾಂಧಿಯವರೇ ಹಿಂದೀಭಾಷೆಯ ಪ್ರಬಲ ಸಮರ್ಥಕರಾಗಿದ್ದರು. ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧಿಯವರು ಹಿಂದೀ ಭಾರತೀಯತೆಗೆ ಸಂಕೇತವೆಂದೂ ಇಂಗ್ಲೀಷು ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಸಂಕೇತವೆಂದೂ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದರು. ನಿನ್ನೆಯ (೦೮.೦೯.೨೦೧೩ರ) ವಿಜಯಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭಾಷಣಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾದವುಗಳ ಪೈಕಿ ಆಯ್ದ ಕೆಲವೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದ  ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮಗಾಂಧಿಯವರ ಒಂದು ಭಾಷಣವೂ ಇದೆ. ಈ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿಯವರು ಹೇಳಿರುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಘಾತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ...ಸರಿ! ಹಿಂದೀ..?

ಈ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಹಿಂದೀಯನ್ನು ಮುಂಬೈ ಸಂಸ್ಥಾನದ ನುಡಿಯಿಂದ ಬೇರೆಮಾಡುವ ಯಾವ ಗೆರೆಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮರಾಠಿ/ ಗುಜರಾತಿ ನುಡಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮಾತು ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲದ ನುಡಿಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿದರೂ ಹೊಂದಬಹುದು! ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಮಲಯಾಳಂಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ! ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾ "ನಮ್ಮದಲ್ಲದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಎಂದಾದರೂ ಈ ದೇಶದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾಷೆಯಾದೀತೇ?" ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇಂದು ಇವರದ್ದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ತಪ್ಪು ಭಾಷಾನೀತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನದ ನುಡಿಯಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೀಷು ಎದೆಯೆತ್ತಿ ನಿಂತಿರುವುದು... ಅದಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳು ಬೆಳೆಯದಿರುವುದು.. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಇದೇ ಭಾಷಾನೀತಿಯೇ! ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೀ ಒಪ್ಪಿ ಎನ್ನುವ, ಇಂಗ್ಲೀಷನ್ನು ಓಡಿಸಿಬಿಡಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಜನರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಇಡೀ ಭಾರತೀಯರೆಲ್ಲಾ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನದ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ ಒಪ್ಪಿರುವುದು.. ಇಂಗ್ಲೀಷನ್ನೇ!

ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧಿಯವರು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಮಸತ್ಯವೊಂದನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟು "ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷೆಯ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗರ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಎಷ್ಟು ಸಮಾನವಾದದ್ದು" ಎಂದು ಕಳವಳ ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ. ಇಡೀ ಇಂಗ್ಲೀಷನ್ನು ತುಳಿಯುವವರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿಯೂ ಹಿಂದೀಯವರನ್ನು (ಭಾರತೀಯರನ್ನು) ತುಳಿಸಿಕೊಂಡವರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿಯೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದೇ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಬಹುಷಃ ಹಿಂದೀಯೇತರ ಹುಡುಗರಿಗೂ ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಭಾರತದ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸ ಸಿಗಬೇಕೆಂದರೆ ಇಂಥದ್ದೇ ಅಸಮಾನತೆಯ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏರ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ತುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಈ ದೇಶದ ಎಪ್ಪತ್ತರಷ್ಟಿರುವ ಹಿಂದೀಯೇತರರು ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಅನುಮಾನವೂ ಇದ್ದಂಗಿರಲಿಲ್ಲಾ! ಹೂಂ... ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತರಿಗೆ ಬಹುಷಃ ಇಂದಿನ ಭಾರತ ಅಂದು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಅಂದಿನ ಹಿಂದೀಪರವಾದ ನಿಲುವೇ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಕಾರಣ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಹಿಂದೀ ಪ್ರಚಾರ ಸಭಾದ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರೇ ಅಡಿಗಲ್ಲು ಹಾಕಿದವರು!! ದುರಂತವೆಂದರೆ ಮೇಲಿನ ಇಡೀ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಭಾರತೀಯರ ತಾಯ್ನುಡಿಯಾಗಿ ಹಿಂದೀಯೊಂದೇ ಕಂಡಂತಿದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹಿಂದೀಗೂ ನಮಗೂ ಇರುವ ದೂರ ಇಂಗ್ಲೀಷಿಗೂ ನಮಗೂ ಇರುವ ದೂರದಷ್ಟೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲು ಅವರು ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲಾ!

ಭಾರತದ ಹುಳುಕಿನ ಭಾಷಾನೀತಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಗಾಂಧೀಜಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಹಿಂದೀಪರವಾದ ನಿಲುವು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಹಿಂದೀ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹುಸಿನಂಬಿಕೆಯು ರಾಜಾಜಿಯಂತಹ ಅಪ್ಪಟ ತಮಿಳನನ್ನೇ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿತ್ತು! ಇದೇ ಹುಳುಕು ಇಂದು ಹಿಂದೀಯೇತರ ಜನರನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರುವುದು! ಇದು ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ ನಮಗೆ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ!! ಬಹುಷಃ ಇಂದು ಮಹಾತ್ಮರು ಬದುಕಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಹಿಂದೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಮರಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿರುತ್ತಿದ್ದರು!

ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರು ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ನುಡಿಗಳೂ ಸಮಾನವೆನ್ನಲೇಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ನುಡಿಗಳೂ ಅವುಗಳ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಲೇ ಬೇಕು. ಇದು ನಿಜವಾದ ಸಮಾನತೆ! ನೀವು ಇಂತಹ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವರಾದರೆ, ಈ ಕೂಗಿಗೆ ದನಿಗೂಡಿಸಿರಿ. ಭಾರತದ ಹುಳುಕಿನ ಭಾಷಾನೀತಿ ಬದಲಾಗಲೆಂಬ ಈ ಪಿಟಿಷನ್ನಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿರಿ.

ಈ ಪಿಟಿಶನ್ನಿಗೆ ಯಾಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಬೇಕೆಂದರೆ...

ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ ೩೪೩ನೇ ವಿಧಿಯಿಂದ ೩೫೧ನೇ ವಿಧಿಯವರೆಗೆ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗಿರುವ ಭಾರತದ ಭಾಶಾನೀತಿಯನ್ನು ಓದಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಬಹುತೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲ ಅಲ್ಲೇ ಇರುವುದು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೂರಿನ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಚೆಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ನಮ್ಮೂರಿನ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ನಮ್ಮೂರ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ, ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೀ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವುದು, ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಿಂದೀ ನುಂಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅಳಲು ಎದ್ದಿರುವುದು, ಶಾಲಾಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೀ ನುಸುಳಿಕೊಂಡಿರುವುದು... ಒಟ್ಟಾರೆ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರ ಬದುಕಿನ ಒಂದೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಹಿಂದೀ ತನ್ನ ಕರಿನೆರಳನ್ನು ಚಾಚಿರುವುದು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತಾಗಿರಲು ಕಾರಣವೇ ಭಾರತದ ಹುಳುಕಿನ ಭಾಶಾನೀತಿಯಾಗಿದೆ.

ಕೊಡಲಿ ರೆಂಬೆಗಲ್ಲಾ.. ಬೇರಿಗೆ!

ಅಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿ ಕನ್ನಡ ಬರಿಸಿದೆವು, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿ ಕನ್ನಡ ಬರಿಸಿದೆವು, ರೈಲ್ವೇ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲಾ ಎಂದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದೆವು, ಬ್ಯಾಂಕು ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವಿಲ್ಲಾ ಎಂದು ಹೋರಾಡಿದೆವು, ಮೆಟ್ರೋ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ಹಿಂದೀ ಎಂದು ದನಿಯೆತ್ತಿದೆವು, ಸೇನಾ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವಿಲ್ಲವೆಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ಕಳಿಸಿದರು ಎಂದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದೆವು.. ಹೀಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೋರಾಟಗಳೆಲ್ಲವೂ ಹಿಂದೀ ಹೇರಿಕೆಯ ಮರದ ರೆಂಬೆ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ತರಿದಂತೆ ಮಾತ್ರವೇ ಆಗಿದ್ದು ನಿಜವಾದ ಬೇರು ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾದ ಹುಳುಕಿನ ಭಾಶಾನೀತಿಯೇ ಆಗಿದೆ. ಈ ನೀತಿ ಬದಲಾಗದೆ ನಮಗೆ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ. ಈ ನೀತಿ ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರೆದರೆ ಕನ್ನಡವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಿಂದೀಯೇತರ ನುಡಿಗಳ ಜನರೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಬಾರದೆಂದರೆ ಭಾರತದ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಭಾಶಾನೀತಿಯನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟು ಹೊಸದಾದ ಸಮಾನ ಗೌರವದ, ಸಮಾನ ಅವಕಾಶದ ಭಾಷಾನೀತಿಯೊಂದು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಹೀಗೊಂದು ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ

ಈ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೂ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೂ, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೂ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರ ಮೂಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ಎಚ್ಚರದ ದನಿಯಾಗಿ ಈ ಬಾರಿ ನಾವೊಂದು ಮಿಂಬಲೆ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯವೊಂದನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇವೆ. ನೀವುಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಇದನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ಶ್ರೀ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲಿದ್ದೇವೆ.

ಕಳೆದ ಬಾರಿಯೂ ಇಂಥದ್ದೇ ಒಂದು ಪಿಟಿಶನ್ನಿಗೆ ನೀವು ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದಿರಿ. ಅದೇನಾಯಿತು? ಈಗ ಮತ್ಯಾಕೆ ಇದು? ಎಂಬ ಅನಿಸಿಕೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಗಿರಬಹುದು. ಕಳೆದಬಾರಿ ಮಾಡಿದ ಪಿಟಿಶನ್ನು ಸುಂಕದವನ ಮುಂದೆ ಸುಖದುಃಖ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದ ಹಾಗಾಯ್ತು! ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಘನ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ತಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವನ್ನು "ಭಾಶಾನೀತಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ" ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತಹ ಚಿಲ್ಲರೆ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ! ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ರಾಜಭವನಕ್ಕೆ ಅಲೆದಾಡಿದ ನಮ್ಮ ಭೇಟಿಗೆ ಸಮಯವೇ ಕೊಡದಿದ್ದುದರಿಂದ ಕೊನೆಗೆ ಮನವಿಯನ್ನು ಅವರ ಕಚೇರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ. ಅವರು "ಕನ್ನಡ ಕಾವಲು ಸಮಿತಿಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು, ನಮ್ಮದೇ ನಾಡಿನವರು, ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಕನ್ನಡಿಗರು, ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಆರಿಸಿ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದವರು" ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ವಿಶೇಶಣಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಈ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. 

ಮುಂದಿನದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಈ ದನಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿ ಬರಬೇಕಿದೆ. ಇದು ನಾಳಿನ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಭಾರತದ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬರಬೇಕಿದೆ. ಕೋಟೆ ಎಷ್ಟೇ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೇನು? ಒಂದೊಂದೇ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಡುವುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕೋಟೆ ಉರುಳಲೇ ಬೇಕು! ಸರಿ ಸರಿ... ಈಗ ಮೊದಲು ಈ ಪಿಟಿಶನ್ನಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕೋಣ. ನಮ್ಮವರಿಂದಲೂ ಸಹಿ ಹಾಕಿಸೋಣ: http://chn.ge/17S72rs

ತನ್ನತನ ಮರೆತವರಿಗೆ.. ಇದಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೇನು ತಾನೇ ಆದೀತು?

(ಫೋಟೋ ಕೃಪೆ: ಉದಯವಾಣಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ)

(ಫೋಟೋ ಕೃಪೆ: ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ)

ಸುದ್ದಿ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳೋದೇನೂ ಇಲ್ಲಾ! ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದು... ನಿನ್ನೆ ಅಂಚೆಇಲಾಖೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಕನ್ನಡ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದವರದವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಉದ್ಧಟತನದ ಉತ್ತರಗಳ ಹಿಂದಿರುವ "ಹಿಂದೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ" ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ! ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದು... ಇಂಥಾ ಮೇಲರಿಮೆಯನ್ನು ಅವರಲ್ಲೂ, ಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ಭಾರತದ ಹುಳುಕಿನ ಭಾಷಾನೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ! ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದು ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ನುಡಿಯ ಬಳಕೆ ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸಲೊಂದು ಪ್ರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕಾದ ದುರಂತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ! ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದು... ಸತ್ತ ಹಾಗೆ ಇರೋ ಕನ್ನಡ ಜನರ ‘ಗುಲಾಮಗಿರಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಂತಿರುವ’ ದುಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ!

ಹೀಗಾಗಲು ಕಾರಣ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ!

ಬಹುಭಾಷೆಗಳ ನಾಡಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ನುಡಿಯನ್ನು ಈ ದೇಶದ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದ ಜನರು ಇಡೀ ದೇಶದ ತುಂಬಾ ಹರಡುತ್ತಿರುವ "ಬಹುಜನರ ಹಿತ" "ದೇಶದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು" ಎಂಬ ತಲೆಸವರುವ ಮಾತುಗಳು ತೋರಿಕೆಯವು ಮಾತ್ರವೇ ಆಗಿದ್ದು ಇದರ ಹಿಂದೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಬಿಡುವ ಕ್ರೌರ್ಯವೇ ಆಗಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗೇ ಅಚ್ಚಕನ್ನಡ ನಾಡೊಳಗಿರುವ ಅಂಚೆಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲಾ! ಹಿಂದೀಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತಪ್ಪು! ಹೀಗೆ ಭಾರತದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಹಿಂದೀ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲೆಂದೇ ಕೊಡುತ್ತಾ, ನಿನ್ನೆಗಿಂತಾ ಇಂದು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹಿಂದೀ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಎಣಿಸುತ್ತಾ, ಹೆಚ್ಚು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಬಡ್ತಿ ಬಹುಮಾನ ನೀಡುತ್ತಾ...  ದಿನೇದಿನೇ ಭಾರತದ ಹಿಂದೀಯೇತರ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸ್ಕೆಚ್ಚು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಿರುವುದೇ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ! ಇದು ಬದಲಾಗಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಜನರು ತೀರ್ಮಾನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. 

ದುರಂತ!

ಆದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ‘ಸಂವಿಧಾನವೆನ್ನುವುದು ಬದಲಾಗದ ಪರಮ ಪವಿತ್ರಗ್ರಂಥ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿಯೋ ಏನೋ ಕನ್ನಡದ ಜನ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎನ್ನಿಸುವಂತಿದೆ. ಹಾಗೆ ಜನರನ್ನು ಎಚ್ಚರ ಮಾಡಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಈ ನೆಲದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲಾ! ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರಿತ ರಾಜಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಇದು ಸಹಜವೇ ಆಗಿದೆಯಲ್ಲವೇ!! ಕನ್ನಡಿಗರ ಮೇಲೆ ನಿತ್ಯ ಇಂಥಾ ಅತ್ಯಾಚಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಸಂವಿಧಾನದ ಹೆಸರಲ್ಲೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮಗಿನ್ನೂ ಮೈಮರೆವು... ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರಂತದ ಸಂಗತಿ!

ಕೊನೆಹನಿ: ಸಂವಿಧಾನ, ಆಡಳಿತ ಭಾಷಾ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಏನೇ ಹೇಳಲಿ, ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಿ ಕಛೇರಿಗಳು ಹೇಗೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿ... ಆ ರಾಜ್ಯದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುವ ವಿಷಯವಾಗಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಸಡ್ಡೆಯನ್ನು ತೋರಲು, ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ನಿರಭಿಮಾನಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕನ್ನಡನಾಡಲ್ಲಿ ತೋರದೆ ಇನ್ನಾವುದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ತೋರಲು ಬಹುಶಃ ಧೈರ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ! ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆ ನಾಡಿನ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳೂ ನಮ್ಮವರ ಹಾಗೆ ತಣ್ಣಗೂ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ!

ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ವಲಸೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ!

(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ಇ ಪೇಪರ್)

೨೬.೦೫.೨೦೧೩ರ ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬರಹ ಅಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇದು "ROUTES OF LABOUR" ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದು ಇದರಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಸುದ್ದಿಯೇನೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪೊಲೀಸರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲಿನದ್ದು! ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದಕ್ಷ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಬಿ ಬಿ ಅಶೋಕ್ ಕುಮಾರ್‌ರವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆಂದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಈ ಅನಿಸಿಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದದ್ದು ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದೆ.

ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ವಲಸೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಸವಾಲು!

ನಗರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ನೂರು ಅಪರಾಧ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತರಷ್ಟು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ವಲಸಿಗರಿಂದ. ಕೊಲೆ, ಕೊಲೆಯತ್ನ, ದರೋಡೆ, ಕಳ್ಳತನವೇ ಮೊದಲಾದ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಎಸಗುವವರಲ್ಲಿ ವಲಸಿಗರದ್ದು ಮೇಲುಗೈ. ಪೊಲೀಸರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಈ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವುದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ತೊಡಕು. ಹೊರರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದ ವಲಸಿಗರೇನಾದರೂ ಅಪರಾಧವೆಸಗಿ ತಮ್ಮ ತವರುರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ತಲೆಮರೆಸಿಕೊಂಡರೆಂದರೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಆ ಅಪರಾಧಿಯ ಸುಳಿವು ಸಿಗುವುದೇ ಕಷ್ಟ, ಸಿಕ್ಕರೂ ಹಿಡಿದು ತರುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲಾ! ಹೀಗಾಗಿ ಕೊನೆಗಾಣದ ನೂರಾರು ಅಪರಾಧ ಪ್ರಕರಣಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿವೆ. ಈ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಕುತೂಹಲದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ನೇಪಾಳದ ವಲಸಿಗರದ್ದು! ದೇಶಭಕ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ನೇಪಾಳ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯರಾಜ್ಯದ ಜನರು ೧೯೭೦ರಿಂದೀಚಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಇಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿ ತವರಿಗೆ ಮರಳಿ ಸಾಹುಕಾರರಾಗಿರುವುದು ಒಂದು ಟ್ರೆಂಡ್ ಆಗಿದೆಯಂತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ನಾಡಿನ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಒಂದು ಅವಕಾಶಭರಿತ ನಗರವಾಗಿದೆಯಂತೆ! ಪೊಲೀಸರು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ಕೆಲವು ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳ ತಂಡಗಳು ಈ ತೆರನಾಗಿ ಅಪರಾಧವೆಸಗುತ್ತಿದ್ದು ಅಮಾಯಕ ವಲಸಿಗರನ್ನು ದಾಳವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆಯಂತೆ. ಈ ವಲಸಿಗ ಅಮಾಯಕರು ತಮಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳದಿಂದ (ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸುಮಾರು ರೂ. ೩೦೦೦/-) ನೊಂದುಕೊಂಡು ಇಂಥಾ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಎಸಗುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ!!

ಇದೆಂಥಾ ಸಮರ್ಥನೆ?

ಪಾಪಾ! ಪೊಲೀಸರು ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗೆ ಬರುವ ವಲಸಿಗರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವಂತೆ ನೀಡಿರುವ ಕೆಲವು ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಈ ವರದಿಯಲ್ಲಿದೆ. ೪೦%ರಷ್ಟು ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಎಸಗುವ ಲೆಕ್ಕ ನೀಡುತ್ತಲೇ ಹೀಗೆ ಮಾಡಲು ಅವರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಂಬಳವಿಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವ, ಖದೀಮರ ಗ್ಯಾಂಗುಗಳ ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆನ್ನುವ, ಅವರಿಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧವೆಸಗಿ ತವರಿಗೆ ಮರಳಿ ಸಾಹುಕಾರಿಕೆಯ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವ ಟ್ರೆಂಡ್ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ತಮಾಶೆಯೆಂದರೆ ನೇಪಾಳದ ಹೆಸರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಲುವವರಿಗೆ ಅಸ್ಸಾಂ, ಬಿಹಾರ ಮೊದಲಾದ ಹೆಸರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಆಗಿಲ್ಲಾ! ಹಾಗೆ ಇವರಿಗೆ ಭಾರತದ ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದಿರುವ ವಲಸಿಗರ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಲು ಇನ್ನಾವುದೋ ಹೆದರಿಕೆ ಇರಬಹುದು! ಇರಲಿ, ವಾಸ್ತವವೆಂದರೆ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧವೆಸಗಿ ತಮ್ಮ ತವರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋಗಬಲ್ಲ ಅವಕಾಶವಿರುವುದರಿಂದಾಗಿ ವಲಸಿಗರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪರಾಧಗಳು ಆಗುತ್ತಿವೆಯೆನ್ನುವುದು ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು.

ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲವಿರುವುದು

ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲವಿರುವುದು ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ. ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿಸಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಂತಹ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಿರುವ ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ವಲಸೆಗೆ ತಾನೇ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹೊಣೆ ಮಾತ್ರಾ ಹೊರಿಸಿ, ಅದರ ಜಾರಿಯನ್ನು ತೊಡಕಾಗಿಸುವಂಥಾ ನೀತಿಯನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸೋಜಿಗದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ವಲಸೆಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕದೆ ಇದ್ದರೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲಾ. ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಬರುವವರ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಯಾವ ನಿಯಂತ್ರಣವೂ ಇಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವುದೇ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾದುದಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವರು ಯಾರು? ಅವರ ಪೂರ್ವಾಪರವೇನು? ಅವರ ಮೂಲನೆಲೆಯೇನು? ಹಿನ್ನೆಲೆಯೇನು? ಇದ್ಯಾವುದನ್ನೂ ಕೇಳುವ ಹಕ್ಕು, ದಾಖಲಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲಾ! ಹೀಗಾಗಿ ಹುಚ್ಚುಹೊಳೆಯಂತೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿರುವ ವಲಸೆ, ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಾಡಿನ ಶಾಂತಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ತೊಡಕಾದುದಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ವಲಸೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿಯೂ ಉಗ್ರವಾದ, ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಎಗ್ಗುಸಿಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಹಾಡಬೇಕೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ನೆಮ್ಮದಿ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂದರೆ "ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ವಲಸೆ ನಿಯಂತ್ರಣ"ಕ್ಕೊಂದು ಕಾಯ್ದೆ ಬರಲೇಬೇಕು!

ವಿಧಾನಸಭಾ ಸ್ಪೀಕರ್ ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಪೀಕರ್ ಅಧೀನವೇ?

ಇವತ್ತಿನ ದಿವಸ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಎನ್ನಿಸೋ ಘಟನೆ ನಮ್ಮ ನಾಡಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷದ ಕೆಲವು ಶಾಸಕರು ರಾಜೀನಾಮೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಸ್ಪೀಕರ್ ಶ್ರೀ ಬೋಪಯ್ಯನವರು ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಲೋಕಸಭೆಯ ಸ್ಪೀಕರ್ ಆದ ಗೌರವಾನ್ವಿತರಾದ ಶ್ರೀಮತಿ ಮೀರಾಕುಮಾರ್ ಅವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಕಳಿಸಿ ಅವರ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ ಸುದ್ದಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಮಹಾರಾಣಿಯೆದುರು ಮಂಡಿಯೂರಿ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಕಾದ ಸಾಮಂತರಾಜರ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ!! 

ಸಾಮಂತ ದೊರೆಯೇ ಸ್ಪೀಕರ್?!

ಇದೊಳ್ಳೇ ಕಥೆಯಾಯ್ತಲ್ಲಾ ಗುರೂ! ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನವೇ ಸರಿಯಾದ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯತ್ತ ಸಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಜನ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಾದರೋ ದನಿ ಎತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗ... ಈ ಆಶಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಮಂತರಂತೆ ನಮ್ಮ ಸ್ಪೀಕರ್ ಯಾಕೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯಸಭೆಯಾಗಲೀ, ಲೋಕಸಭೆಯಾಗಲೀ, ವಿಧಾನಸಭೆಯಾಗಲೀ... ಈ ಸಭಾಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ಣ ಗೌರವದ ಹುದ್ದೆ! ಇದರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕಿರುವ ಗೌರವಗಳು ಅಪಾರ. ಇಂಥಾ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನವೇ ಅರ್ಥವಾದಂತಿಲ್ಲ! ರಾಜ್ಯದ ಯಾವುದೋ ಶಾಸಕ ರಾಜಿನಾಮೆ ನೀಡಿದರೆ ಲೋಕಸಭೆಯ ಸ್ಪೀಕರ್ ಏನು ಮಾಡಲಾಗದು ಎನ್ನುವ ಪರಿಜ್ಞಾನವೇ ಇಲ್ಲದವರಂತೆ ಲೋಕಸಭೆಯ ಸ್ಪೀಕರ್‌ಗೆ ಇವರು ಪತ್ರ ಕಳಿಸಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಷಾದ!! ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಸ್ಪೀಕರ್ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ, ಶಕ್ತಿ, ಗೌರವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಇವರು ದೆಹಲಿ ಸಾಮಂತರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಬಹುಶಃ ರಾಷ್ಟೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕೇಳಿಬರುವ, ಆ ಪಕ್ಷದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪದ "ದೆಹಲಿ ಹೈಕಮಾಂಡ್" ಎನ್ನುವುದು. ಶ್ರೀಯುತರ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳು ದೆಹಲಿಯ ಅಧೀನ, ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳು ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನ, ಶಾಸಕರು ಸಂಸದರ ಅಧೀನ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಸ್ಪೀಕರ್ ಲೋಕಸಭೆಯ ಅಧೀನ ಎಂದಿರಬೇಕು!! ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಹಸನ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು "ದೆಹಲಿ" "ಹೈಕಮಾಂಡ್" "ಗುಲಾಮಗಿರಿ" ಇವುಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಹೋಗಿವೆಯೇನೋ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ!

ಕಲಿಕೆ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ: ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು!

ಭಾರತದ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು "ಕಲಿಕೆ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ - ೨೦೦೯"ರ ಕುರಿತಾಗಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅನುದಾನಿತ, ಅರೆಅನುದಾನಿತ ಹಾಗೂ ಅನುದಾನರಹಿತ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೂ ೨೫%ರಷ್ಟು ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಗೌರವಾನ್ವಿತ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಶ್ರೀ ಎಸ್. ಎಚ್. ಕಪಾಡಿಯಾ, ಶ್ರೀ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಸ್ವತಂತರ್ ಕುಮಾರ್ ಇವರುಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಿದ್ದ ತ್ರಿಸದಸ್ಯ ಪೀಠವು ತೀರ್ಪನ್ನು ನೀಡಿದೆ.  

ಕಲಿಕೆಯ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ - ೨೦೦೯

ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ೨೦೦೨ನೇ ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾದ ಎಂಬತ್ತಾರನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯು ಸಂವಿಧಾನದ ೨೧ನೇ ಅನುಚ್ಛೇಧಕ್ಕೆ ೨೧(ಎ) ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಲು ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ೨೧ನೇ ಅನುಚ್ಛೇಧದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಸ್ವಾತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಜೀವಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ೨೧(ಎ) ಮೂಲಕ ಕಲಿಕೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರೂಪಿಸಲಾದ ಕಾಯ್ದೆಯೇ "ಕಲಿಕೆಯ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ - ೨೦೦೫". ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿಗೂ ಕಲಿಕೆಯು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಾಗಿದ್ದು ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ಒದಗಿಸಿಕೊಡುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆರರಿಂದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಉಚಿತ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ತಿರುಳು.

ಇದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಗಳು

ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮೂಲದ ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸಂಘವೊಂದೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕರು ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ಹರವಿನ ಬಗ್ಗೆ ರಿಟ್ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದವು. ಅವುಗಳು ‘ಸಂವಿಧಾನದ ೧೯(ಜಿ)ರ ಅನ್ವಯ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಲು ಇರುವ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕನ್ನು ಈ ಕಾಯ್ದೆಯು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತಿದ್ದು ಇದು ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವ ದನಿ ಎತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಹಿಂದಿನ ಹಲವು ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಸಂವಿಧಾನದ ಎರಡೆರಡು ಅನುಚ್ಛೇದಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಎದುರಾದಾಗ ಯಾವ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕೆಂದು ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ ಈ ತ್ರಿಸದಸ್ಯ ಪೀಠ ಮೇಲಿನಂತೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದು "ಕಲಿಕೆಯ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ - ೨೦೦೫" ಸಂವಿಧಾನ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ.

ತೀರ್ಪು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದ ಕೆಲ ವಿಷಯಗಳು

ಈ ತೀರ್ಪು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿರುವ ಕೆಲವು ಮಹತ್ವದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೊಂದು ಸಮಾನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರುವಂತಿದೆ. ತೀರ್ಪು ನೀಡುವಾಗ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳು “moving towards composite classrooms with children from diverse backgrounds, rather than homogeneous and exclusivist schools” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಈ ದಿಕ್ಕಿನೆಡೆಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಸಾಗುವುದು ಸರಿಯಾದದ್ದು ಎಂದೂ ಹೇಳಿದಂತಿದೆ. ಕಲಿಕೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಡುವುದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾಡಿನ ಏಳಿಗೆಯು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಲಿಕೆಯು ಸಿಗುವುದರಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಾ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದ ೧೯(ಜಿ) ಅಂಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ತಮಗೆ ಲಂಗುಲಗಾಮು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಕೊಂಚವಾದರೂ ಮೂಗುದಾರ ಹಾಕಿದ ಹಾಗಾಗಿದೆ.

ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ: ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರದ ಒಳ್ಳೆ ಹೆಜ್ಜೆ!

ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರವೀಂದ್ರ ಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ ಹಲವು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದ ರಾಜ್ಯ ಕಾನೂನು ಮಂತ್ರಿಗಳು, ನಾಡಿನ ಹೈಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಕಲಾಪ ನಡೆಯುವಂತೆ, ತೀರ್ಪು ನೀಡುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಬೇಕಿರುವ ಅಗತ್ಯ ಕಾನೂನು ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರವು ಮುಂದಾಗುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಕೋರ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಭಾಷೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತದೆ ನೋಡಿ:

ಸಂವಿಧಾನದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ...

ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನದ XVIIನೇ ಭಾಗದ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ೩೪೮ನೇ ವಿಧಿಯು ಉಚ್ಚ ಮತ್ತು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಮುಂತಾದವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಭಾರತ ಸಂವಿಧಾನ : : ಅಧ್ಯಾಯ ೩: ವಿಧಿ ೩೪೮

೧. ಕೆಳಗೆ ಹೇಳಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಇರತಕ್ಕದ್ದು.

(a) ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಲಯಗಳ ನಡಾವಳಿಗಳು

(b) ಈ ಕೆಳಕಂಡ ವಿಷಯಗಳ ಅಧಿಕೃತ ಹೊತ್ತಗೆಗಳು

I. ಸಂಸತ್ತಿನ ಎರಡೂ ಸದನಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯದ ಶಾಸಕಾಂಗದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಲಾಗುವ ಅಥವಾ ಬದಲಾವಣೆಗೊಳಗಾಗುವ ಮಸೂದೆ.

II. ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಸಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯದ ಶಾಸಕಾಂಗ ಪಾಸು ಮಾಡುವ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳು ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಹೊರಡಿಸುವ ತೀರ್ಮಾನಗಳು.

III. ಈ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿರುವ ಆದೇಶಗಳು, ನಿಯಮಗಳು, ರೆಗ್ಯೂಲೇಟರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಬೈ-ಲಾಗಳು ಮತ್ತು ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟ್ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳು ಮಾಡುವ ಕಾನೂನುಗಳು

೨. ಈ ನಿಯಮದ ಅನ್ವಯ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತೀರ್ಪು, ಡಿಕ್ರೀ ಅಥವಾ ಆದೇಶ ನೀಡಿಲ್ಲದೇ ಇದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಧಿನಿಯಮ(೧)ರ  ಉಪ ಅಧಿನಿಯಮ (ಎ)ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ರಾಜ್ಯಪಾಲರು, ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದು ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತದ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ, ಆ ರಾಜ್ಯದ ಒಳಗೇ ಇರುವ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನಡಾವಳಿಗಳಿಗಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡಬಹುದು: 

(೩) ಅಧಿನಿಯಮ (೧)ರ ಉಪ ಅಧಿನಿಯಮ (ಬಿ)ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅಲ್ಲದೇ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕೋರ್ಟಿನ ತೀರ್ಪು, ಆದೇಶ, ನಿಯಮಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದರೆ ಅಂತಹವುಗಳ ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಭಾಷೆಯ ಅಧಿಕೃತ ತರ್ಜುಮೆಯು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಅಂಕಿತ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ರಾಜ್ಯಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ತರ್ಜುಮೆಯದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಅಂದರೆ  ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಲಾಪವು ಇಂಗ್ಲೀಶಿನಲ್ಲಿರತಕ್ಕದ್ದು ಎನ್ನುವುದು ಮೂಲವಾಗಿದ್ದು, ರಾಜ್ಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದು ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಬಹುದು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಒಂದು ನಾಡಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜನಗಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವುದು ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನ ಎಂದು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಏಕೆ ಅರಿಯದೇ ಹೋಯಿತು? ಜನರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೋರ್ಟ್ ಕಲಾಪ ನಡೆಸಲು ಅವರಿಂದ ಇವರಿಂದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯಬೇಕೆನ್ನುವ ತಿರುಗಣೆಯ ಸರ್ಕಸ್ ಯಾಕೆ? ಎಂದನ್ನಿಸದೇ ಇರದು.

ಏನಾದರೂ, ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಸಚಿವರಾದ ಶ್ರೀ ಸುರೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರು ಈಗ ಹೈಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡ ತರಲು ಮುಂದಾಗಿರುವುದು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಜನರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವುದು ಜನಕ್ಕೂ, ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರಕ್ಕೂ, ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಸಲೀಸು ಮತ್ತು ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ವಾ ಗುರೂ?

ಸಂವಿಧಾನದ ೩೫೬ನೇ ವಿಧಿ!

ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ೩೫೨ನೇ ವಿಧಿಯಿಂದ ೩೬೦ರವರೆಗಿನ ವಿಧಿಗಳು ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನ್ನಾಡುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ೩೫೬ನೇ ವಿಧಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಗೆ, ಅಂದರೆ ಆ ಮೂಲಕ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಮಾಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.ರಾಜ್ಯವೊಂದರ ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕುಸಿದಿದ್ದರೆ, ರಾಜ್ಯವು ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಆ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಗೆ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ನೀಡಿದ ವರದಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಸ್ವತಃ ತಮಗೇ ಮನವರಿಕೆಯಾದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳು ಯಾವುದೇ ರಾಜ್ಯದ ಚುನಾಯಿತ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಅಂದರೆ ವಿಧಾನಸಭೆಯನ್ನು ಅಮಾನತ್ತಿನಲ್ಲಿಡುವ, ವಜಾ ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ.

೩೫೬ ಬಳಕೆಯಾದ ಬಗೆ!

ಇಂತಹ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸಂವಿಧಾನ ನೀಡಿರುವುದು ದೇಶದ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವಂಥದ್ದು ಎನ್ನುವ ಕೂಗು ಬಲು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ಇದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪರಾಮರ್ಶೆ ನಡೆಸುವಾಗ ಈ ಆರ್ಟಿಕಲ್ ೩೫೬ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನ ಸಂವಿಧಾನ ಜಾರಿಯಾದ ನಂತರ (೧೯೫೦ರಿಂದ ೧೯೮೭ರವರೆಗೆ) ಚುನಾಯಿತ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ೩೫೬ನೇ ವಿಧಿಯನ್ವಯ ವಜಾ ಮಾಡಿದ ಒಟ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಪ್ಪತ್ತೈದು. ೧೯೫೦ ಮತ್ತು ೧೯೬೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಲ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ಜಾರಿಯಾದದ್ದು ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಒಳಗಿನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳು ತೀವ್ರವಾದಾಗಲೇ. ಅಂದರೆ ರಾಜ್ಯವೊಂದರಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬಹುಮತವಿದ್ದೂ ಅದರ ಹಾಲಿ ನಾಯಕನ ಬಗ್ಗೆ ವಿರೋಧ ಉಂಟಾಗಿ ಹೊಸ ನಾಯಕನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಶಾಸನಸಭೆ ಸಫಲವಾಗದೇ ಇದ್ದಾಗ. ೧೯೭೭ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಬಾರಿ ಜನತಾ ಪಕ್ಷವು ಪ್ರಚಂಡ ಬಹುಮತದಿಂದ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಆರಿಸಿಬಂದಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಒಂಬತ್ತು ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ಹೇರಿತು. ಆಗ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ “ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಯಾವ ನ್ಯಾಯಲಯದಲ್ಲೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಿಲ್ಲ” ಎಂದಿದ್ದುದರಿಂದಾಗಿ ಈ ವಜಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸಿಂಧುವಾಯಿತು. ಇದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ೧೯೮೦ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಲೋಕಸಭೆಗೆ ಭಾರಿ ಬಹುಮತದಿಂದ ಆರಿಸಿಬಂದಾಗ ತಾನೂ ಮಾಡಿತು. ಆಗಲೂ ಒಂಬತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇತರ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ವಜಾ ಮಾದಲಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಸಂವಿಧಾನದ ೪೪ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ನಂತರ ಈ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ೩೫೬ನೇ ವಿಧಿ ಜಾರಿಮಾಡುವ ಪರಿಪಾಠ ನಿಂತಿತು.

ದುರುಪಯೋಗದ ತಡೆಗಾಗಿ ಕೂಗು!

ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಲ ೩೫೬ನೇ ವಿಧಿಯು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಪಕ್ಷದ ಎದುರಾಳಿ ಪಕ್ಷವು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಲೆಂದೇ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ಕೂಗು ೧೯೮೩ರಲ್ಲಿ ಎದ್ದಿತ್ತು. ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಆಗ ಸರ್ವೋಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾದ ರಾಜೀಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಸರ್ಕಾರಿಯಾ ಅವರ ಮುಂದಾಳ್ತನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿ ರಾಜ್ಯ-ಕೇಂದ್ರಗಳ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಡಿಸಿ, ಸಂವಿಧಾನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಲ್ಲ ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಲಾಯ್ತು. ಅಂತೆಯೇ ೧೯೮೮ರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿಯಾ ಆಯೋಗ ವರದಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು. ೧೬೦೦ ಪುಟಗಳ ಆ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ೨೪೭ ಶಿಫಾರಸ್ಸ್ಸುಗಳಿವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನವವುಗಳು ಜಾರಿಯಾಗಿಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿದ್ದರೂ ೩೫೬ನೇ ವಿಧಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವಂತೆ ಆಯೋಗ ಏನು ಹೇಳಿದೆ ನೋಡೋಣ.

ಸರ್ಕಾರಿಯಾ ಆಯೋಗದ ಶಿಫಾರಸ್ಸುಗಳು!

ಯಾವುದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ೩೫೬ನೇ ವಿಧಿಯನ್ನು ಜಾರಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ತೀವ್ರತೆರನಾದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಉಂಟಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಿಫಲವಾಗಿರಬೇಕು. ಹೀಗೆ ವಜಾ ಮಾಡಲು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ವರದಿಯೊಂದೇ ಆಧಾರವಾಗಬೇಕು. ಸಂಸತ್ತಿನ ಎರಡೂ ಸದನಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿ, ನಿಲುವಳಿ ಗೆದ್ದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ಜಾರಿ ಮಾಡಬಹುದು. ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ವರದಿ ಸ್ಪಟಿಕದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವಿವರಣೆ ಹೊಂದಿರಬೇಕು, ಸಂವಿಧಾನ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ಯಾವುದೇ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ನಡೆದರೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು, ನಂತರ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಮಾತ್ರಾ ೩೫೬ ಜಾರಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಹಾಗೆ ಜಾರಿ ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಜನತೆಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು.

6.8.01— Article 356 should be used very sparingly, in extreme cases, as a measure of last resort, when all available alternatives fail to prevent or rectify a break-down of constitutional machinery in the State. All attempts should be made to resolve the crisis at the State level before taking recourse to the provisions of Article 356. The availability and choice of these alternatives will depend on the nature of the constitutional crisis, its causes and exigencies of the situation. These alternatives may be dispensed with only in cases of extreme urgency where failure on the part of the Union to take immediate action Under

Article 356 will lead to disastrous consequences. (Paragraph 6.7.04)

6.8.02 A warning should be issued to the errant State, in specific terms, that it is not carrying on the government of the State in accordance with the Constitution. Before taking action under Article 356, any explanation received from the State should be taken into account. However, this may not be possible in a situation when not taking immediate action would lead to disastrous consequences. (Paragraph 6.7.08)

6.8.03 When an 'external aggression' or 'internal disturbance' paralyses the State admin istration creating a situation drifting towards a potential breakdown of the Constitutional machinery of the State, all alternative courses available to the Union for discharging its paramount responsibility under Article 355 should be exhausted to contain the situation. (Paragraph 6.3.17)

6.8.04 (a) In a situation of political breakdown, the Governor should explore all possibilities of having a government enjoying majority support in the Assembly. If it is not possible for such a government to be installed and if fresh elections can be held without avoidable delay, he should ask the outgoing Ministry, if there is one to continue as a caretaker government, provided the Ministry was defeated solely on a major policy issue, unconnected with any allegations of mal admin istration or corruption and is agreeable to continue. The Governor should then dissolve the Legislative Assembly, leaving the resolution of the constitutional crisis to the electorate. During the interim period, the caretaker government should be allowed to function. As a matter of convention, the caretaker government should merely carry on the day-to-day government and desist from taking any major policy decision. ( Para graph 6.4.08)

(b) If the important ingredients described above are absent, it would not be proper for the Governor to dissolve the Assembly and install a caretaker government. The Governor should recommend proclamation of President's rule without dissolving the Assembly. (Paragraph 6.4.09)

6.8.05 Every Proclamation should be placed before each House of Parliament at the earliest, in any case before the expiry of the two month period contemplated in clause (3) of Article 356. (Paragraph 6.7.13)

6.8.06 The State Legislative Assembly should not be dissolved either by the Governor or the President before the Proclamation issued under Article 356(1) has been laid before Parliament and it has had an opportunity to consider it. Article 356 should be suitably amended to ensure this. (Paragraph 6.6.20)

6.8.07 Safeguards corresponding, in principle, to clauses (7) and (8) of Article 352 should be incorporated in Article 356 to enable Parliament to review continuance in force of a Proclamation. (Paragraph 6.6.23)

6.8.08 To make the remedy of judicial review on the ground of mala fides a little more meaningful, it should be provided, through an appropriate amendment, that notwithstanding anything in clause (2) of Article 74 of the Constitution, the material facts and grounds on which Article 356(1) is invoked should be made an integral part of the Proclamation issued under that Article. This will also make the control of Parliament over the exercise of this power by the Union Executive, more effective. (Paragraph 6.6.25)

6.8.09 Normally, the President is moved to action under Article 356 on the report of the Governor. The report of the Governor is placed before each House of Parliament. Such a report should be a “speaking document” containing a precise and clear statement of all material facts and grounds on the basis of which the President may satisfy himself as to the existence or otherwise of the situation contemplated in Article 356. (Paragraph 6.6.26)

6.8.10 The Governor's report, on the basis of which a Proclamation under Article 356(1) is issued, should be given wide publicity in all the media and in full. (Paragraph 6.6.28)

6.8.11 Normally, President's Rule in a State should be proclaimed on the basis of the Governor's report under Article 356(1). (Paragraph 6.6.29)

6.8.12 In clause (5) of Article 356, the word and occurring between sub-clauses (a) and (b) should be substituted by 'or'. (Paragraph 6.7.11)

ಸರ್ಕಾರಿಯಾ ಆಯೋಗದ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಇವಿಷ್ಟು ಮಾತ್ರಾನೇ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಇದುವರೆಗೂ (೧೯೮೭) ಯಾವ ಯಾವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಟಿಕಲ್ ೩೫೬ ಜಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೇನೆಲ್ಲಾ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನೀಡಿವೆ... ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಸಂವಿಧಾನದ ಇತರೆ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೇನೂ ಶಿಫಾರಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಕೇಂದ್ರ ಮುಂದಾದರೆ ಭಾರತವು ಒಕ್ಕೂಟ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗುವತ್ತ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತದೆ.